Hoe ziet u dat zelf?
"VOOR MIJN OUDERS WAS HARD WERKEN VANZELFSPREKEND! DIE INSTELLING HEB IK OOK: WIL JE VERDER KOMEN, DAN MOET JE JE BEST DOEN EN AF EN TOE GELUK HEBBEN. IK WAS ECHT NIET 'T SLIMSTE JONGETJE VAN DE KLAS. IK HEB HAVO GEDAAN: NA 'N JAAR OP 'T HBO BEN IK DOORGESTROOMD NAAR DE UNIVERSITEIT. OP EEN GEVEVEN MOMENT DACHT IK: HET ZOU WEL MOOI ZIJN OM PROMOTIEONDERZOEK TE DOEN. EN ZÓ KOMT HÈT ÉÉN VAN HET ÀNDER!"
Je hoort wel eens dat mensen met uw biografie in twee werelden leven.
"Ik zie daar niet het probleem van in: je zit als mens immers in zoveel leefwerelden! Ik heb nog vrienden van de basisschool, de middel bare school en de universiteit. Als ik de jongens uit mijn oude studentenvoetbalteam ontmoet, dan is de één advocaat geworden en de ander heeft een eigen bedrijf? O ja, ik doe dan 'iets' met die Dode Zee~Rollen! Maar hèt belangrijkste ìs dan een balletje trappen en 'n biertje drinken! Met mijn ouders praat ik niet uitgebreid over mijn werk, maar ik wéét dat ze trots op mij zijn!"
IN DE SERVISCH-ORTHODOXE FAMILIE IN APELDOORN NAM DE GELOOFSTRADITIE EEN VANZELFSPREKENDE, MAAR NIET HEEL ERG PROMINENTE PLAATS IN. REGELMATIG GING HET GEZIN OP ZONDAG NAAR AMSTERDAM, WAAR DE SERVISCH-ORTHODOXE KERK 'N RUIMTE HUURDE BIJ DE NICOLAASKERK TEGENOVER HET CENTRAAL STATION:
"Mèt 'n steil trappetje gingen we naar boven weet ik nog: Bóven was 't dònker, zag je icónen & kleine lichtjes. We moesten staan, wat nogal lang duurt voor een kind? Aan 't eind van zo'n
Viering ging je naar voren, mocht je het Kruis kussen, kreeg je Brood & 'n slokje Wijn: fantastisch vond ÌK dat!"
Noemt u zichzelf (ook) nu nog gelovig?
"IK NOEM MIJ SERVISCH-ORTHODOX!"
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende