heufddeukjes soepjurken hooligans flapdrollen ...


DE
Nederlander bestaat
net zo min als DE jood
{DE christen/hindoe/moslim, blanke/zwarte,
conservatief/progressieveling/linkse/rechtse oerkabouter enzovoort},
maar er is wel degelijk sprake van verschillende wortels,
achtergronden & uitleggingen
i/d loop v/d tijd.

Johannes Calvijn
was aanzienlijk milder
ten aanzien van de joden
dan Maarten Luther & 't gros v/d katholieke theologen.
Weliswaar velde ook hij een hard theologisch oordeel over 't jodendom,
maar hij trok daaruit niet de conclusie
dat men joden moest haten,
slecht behandelen
of uitwijzen.


'n Gedeelte
van zijn Nederlandse volgelingen deed dat evenmin.

De Delftse synode van 1677 riep zelfs expliciet op om anti-joodse gevoelens te bestrijden.

Maar 't feit dat de Delftse Synode meende hiertoe te moeten oproepen, geeft meteen ook aan dat er
in de Nederlanden ook calvinisten waren die minder mild waren gestemd jegens de joden,
dan hun leermeester in Geneve.

In calvinistische kringen was men er zich van bewust dat het joodse volk oot het 'uitverkoren volk'
was geweest en men waardeerde het om die reden. Met Romeinen 11 i/d hand had men 't joodse volk lief
'om der vaderen wil'. Men las veel in 't OT & had veel waardering voor de wetten van Mosjeh.

Velen voelden dan ook een zekere verwantschap met de joden.

Wel vond men dat de joden misleid waren in hun afwijzing van Yehosjoea als 'de messias'
en bekeringsijver was de calvinistische Nederlanders dan ook niet bepaald vreemd.

De theologische veroordeling bleef en vanwege die veroordeling kwam 't regelmatig voor
dat calvinistische theologen strengere beperkingen voor joden eisten: hetgeen de burgerlijke overheden meestal afwezen. Bovendien leefden er 'n aantal anti-joodse legenden, zoals die over de rituele moord,
gewoon voort onder de diverse calvinistische bevolkingsgroepen.

En hoe zat dat met de katholieken?

Zij waren dan wel een onderdrukte minderheid geworden,
maar of hen dat ertoe heeft aangezet om hun houding ten aanzien van de joden te herzien?
De joden kregen de schuld van de Reformatie, maar dat kan men niet echt een verandering noemen!

De overwinning van het calvinisme was dus van grote invloed op de verhouding tussen christenen en joden
in de Nederlanden. De Franse Revolutie en de daarop volgende omwentelingen in Europa brachten de volgende grote verandering. De franse tijd betekende het einde van de gereformeerde kerk als staatskerk
en gelijke rechten en plichten voor protestanten, katholieken en joden. Het langdurige proces van emancipatie van katholieken en joden kon beginnen. Maar met de officiele gelijkstelling van joodse en christelijke Nederlanders, was de houding van de christelijke Nederlanders ten aanzien van de joden natuurlijk niet meteen veranderd. Katholieken
en protestanten hadden vooroordelen
ten aanzien van joden
en die bleven
hardnekkig
...

WE
weten waar
dat allemaal toe
heeft geleid: en hoe
ongeveer dezelfde opsplitsingen in
"goed en kwaad" tot op de mydidag van vandaag
hun rol zijn blijven spelen ten aanzien van andere rassen,
geloven, politieke richtingen & talloze andere
opdelingen van grote groepen mensen in
wel of niet 'gedoogden' & voorlopig
nog even 'gedulden'
her & der
...
blozen
13 sep 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende