Herhalingsoefeningen tussen La Courtine & Seedorf?
Vooral uit de psalmen blijkt overduidelijk dat ISRAEL een theocratie was: een volk dat in zijn geschiedenis werd geleid door z'n g d. Als er echter kwaad geschiedde in de vorm van buitenlandse bedreigingen, maar vooral in de vorm van ontrouw, twijfel & ongeloof, dan 'strafte g d' door zich 'afwezig te houden'. Waarna de psalmist zich uitputte in berouw en het verzekeren van geloof & trouw aan 'YAHWEH'. Het blijft hoogst merkwaardig dat deze gebeden, de psalmen, die toch verwijzen naar specifieke joodse riten & historische gebeurtenissen, & 'n typisch joodse geest ademen, zonder meer door het christendom zijn overgenomen! De reden hiervoor kan alleen maar zijn dat deze gebeden onovertroffen zijn in het uitdrukken van geloof en vertrouwen in g ds zorgende AANWEZIGHEID. Kerkvaders in die eerste eeuwen meenden in de psalmen verborgen aanwijzingen te zien naar de masjiach. Iemand als Augustinus raakte niet uitgeput in 't becommentarieren van psalmen, ook al kwam dat natuurlijk ook wel een beetje omdat er nog geen echt 'christelijk' gebedenboek bestond? In ieder geval zijn de psalmen nog steeds 'n wezenlijk onderdeel van de christelijke liturgie & alle soorten van kerkelijke diensten overal in de wereld?! Vooral in de protestantse kerkdienst spelen psalmen een grote rol en zijn ze vaak op rijm en op muziek gezet. De katholieke liturgie bevat veel citaten uit de psalmen, terwijl priesters en monniken iedere week alle 150 psalmen bidden, reciteren of zingen. Daarom is het 'beeld van g d' in het christendom mede be- paald door het g dsbeeld van de psalmen. 't Alsmaar herhalende bidden van deze psalmen is een voort-durende gelovige oefening in 't zich bewust zijn van 'g ds aanwezigheid'. Hieruit kan de conclusie worden getrokken dat de onzichtbare 'g d' zich ook daadwerkelijk 'manifesteert' in heilvolle historische gebeurte-nissen & door 't bidden van vooral de psalmen in ons bewustzijn herhaaldelijk tegenwoordig werd gesteld.