gkbvou&i195 'Hoe stèl jìj je dàt vóór?' vroeg hij
'Dàt
ÌK met 'n hámer & 'n tèntpin
op mijn pàd ga? Hóe zóu ÌK Israël kùnnen bevríjden?
MÍJN famílie hééft in ònze stàm, Menasjeh, nìets ìn te brèngen,
en ikzèlf BÈN de jòngste van ons gezìn! Hij keek "G d" áán met triomfàntelijke mìsmoedigheid!
"Ja hoor eens jongeman," zei "G d". "Dàcht jíj nou ècht dat ÌK dàt níet wìst? DÀT ÌK ME VAN TE VÓREN
NIET GRÒNDIG GEÏNFORMEERD HÈB? ÌK BÈN GÒD WEETJEWÈLWÉÉTJENÍET: ÌK DÓE ÀLLES MÈT VOORBEDACHTEN RÁDE;
ÌK HÈB GEZÒCHT NAAR EEN JÒNGE JONGEN ÚIT 'N ÒNAANZÍENLIJKE FAMILIE ZÓDÀT ÍEDERÉÉN WÉTEN KÀN DÀT JÓUW HÈLDENDADEN ÓÓK AAN MÍJ TÓEGESCHREVEN MOETEN WORDEN! ÌK STÁ JÓU BÍJ: je zùlt de Midyaníeten versláán
àlsòf je mèt níet méér dàn één màn van DÓEN hàd!" Gideon grinnikte omdat hij "G d" níet òp zíjn wóórd gelóófde:
'Néém me niet kwalijk,' zei hij! 'Hóe kàn ÌK wéten dàt jíj "GÒD" BÈNT? ÌK BÈN misschien wel dòm, maar daarom
nog niet metéén ook helemaal àchterlijk! ÍEDERÉÉN kan wel bewéren dat hij Gòd ÌS, dáár tràp ÌK móói níet ìn!'
"O," zùchtte G d. "Èn wàt nú?" Gideon haalde z'n schouders òp: 'Nóu GEWÓÓN,' zei hij. 'Wat zou je ervan
vinden òm 'n sìmpel wòndertje voor me te DÓEN?' "GÓED HÓÓR," zei G d! Tóen ÌK, Yaël, dìt Verhaal
voor 't eerst hoorde, voelde ik me jaloers worden op Gideon!? Wáár hàd híj G ds vríendelijkheid aan
verdíend? Wááròm bezòcht G d MÍJ níet & hèm wèl!? 't Léék wel òf hij 'n vóórkeur had voor al die
ongelovige afgodendienaars, maar dat was natuurlijk niet wáár! Máár wàt wàs UT dan wèl?
Misschien had hij juist wel de goedheid in 't hart van Gideon gezien, z'n kinderlijke
ònschùld of z'n verlàngen náár 't Wáre Gelóóf? G ds wégen zíjn òndoorgròndelijk,
maar één ding is wèl zéker: voor hèm zíjn dé mènsen níet àllemaal hetzèlfde,
voor Hém zíjn wíj níet gelíjk! Gideon kréég vàn
hèm 'n behàndeling waar
de mensen niet
op kùnnen
rékenen?
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende