Gewetensvol redekavelen tussen hiero en daaro ...



Ik verbaas me elke dag & nacht weer opnieuw hoe automatisch a.h.w. bij wijze van spreken & schrijven 'n leven verloopt. Tussen dat wakker worden & weer slapen gaan liggen de oogbewegingen, hartekloppen &
hersenactiviteiten die 'n eigen ritme kennen van geknipper, gerikketik & eindeloos afwisselende spinsels.

Zodra dat spel in contact komt met zaken die 'van buiten' komen ontstaan er weer andere, aanverwante bespiegelingen die naar 't schijnt dat eigen automatisme weer verder willen inkleuren, omlijnen & zinnen
willen vormen via 'n ABC van talen & tekens vol van bedoelingen & wegen die overal & nergens heengaan.

Daar komen sprookjes & innerlijke voorstellingen vandaan die de wereld willen bevolken met zingevingen.

'n Reactie die bij velen binnen & buiten 'n kerk [van wat voor richting dan ook] opduikt, is de vraag of ze
nog wel echt houvast kunnen vinden in bijbelboeken [e.d.] als er niet langer slechts EEN vaste betekenis is! In die reactie steekt onze spanning & dubbelzinnigheid: zo worden we immers met onszelf geconfron-
teerd binnen oeroude 'eigen' tradities die ooit 'ondubbelzinnig' leken vast te liggen voor 'de eeuwigheid'?

Hoe persoonlijk zijn we met zo'n "euangelium" {zingevende boodschap} aan de slag gegaan? Aanvaard
ik 't "evangelie" alleen maar op gezag van anderen? Zijn we tegenwoordig allemaal losgeslagen van een
vast patroon dat ooit alles volkomen leek te beheersen van wieg tot graf? Je ziet zoiets nu steeds vaker
voorkomen & gebeuren bij mensen die van 'n kerk [familie, stam, partij, groep] afhaken als we innerlijk vaststellen dat zo'n euangelie eigenlijk maar een al te menselijke tekst blijkt te zijn vol andere 'illusies'!

We moeten dan ook steeds meer zelf verantwoordelijkheid nemen & onvermijdelijk op zoek gaan naar 'n
[nieuwe] persoonlijke betekenis. De consequentie is niet zelden dat we niet alleen die 'kerk' [o.i.d.] onze
rug toekeren, maar ook de communicatie met "de tekst" stopzetten: die was immers niet veel meer dan
'n zoveelste toevallig samenstel van toevalligheden? "God de Vader" bleek 'n "Autoriteit" naast de talloze
andere grote & kleine autoriteiten: vol willekeur, verandering, kansspel, valkuilen & eigenaardige fratsen!

Nochtans ligt aan de basis van die reactie 'n min of meer kundig gemaskeerd misverstand. Vele mensen
dachten dat er zoiets bestond als "DE" 'kerkelijke' interpretatie van 'n tekst, maar dat bleek niet echt zo.

Natuurlijk is er sprake van onze [dezen &] genen die lichaam, geest, omgeving & 'gang van zaken' leken
te bepalen, maar dat bleken evenzovele veranderlijke mogelijkheden te zijn zonder 'eeuwigheidswaarde'.

De vraag is dan ook telkens weer welke 'waarden' wel [& welke niet] 'meekunnen' voor langere tijd. Zo is
ons onderscheidingsvermogen al met al 't beslissende {?} centrale punt geworden van ons doen & laten.

blozenengelblozen
12 jan 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende