g d, waarom heb jij mij verlaten?

Als je
in een spirituele zin
wilt weten hoe Yehosjoea is gestorven,
dan kun je het beste terecht bij de in de nieuwtestamentische traditie
overgeleverde 'zeven kruiswoorden'
van Yesjoea.

Ze zijn
historisch gezien niet bewijsbaar,
niemand die ze heeft overgeleverd was erbij,
toen Yesjoe ze fluisterde of riep,
maar ze laten zien HOE men in de gemeenschap van het christendom
die bezig was te ontstaan
zijn sterven heeft
opgevat.

Het is mogelijk
dat Yesj met een luide kreet stierf.
Maar de waarschijnlijk oudste overlevering legt hem het begin van Psalm 22 in de mond:
"Mijn G D, mij G D,
waarom heb JIJ mij verlaten?"
volgens Marc 15:34.
oevasja'ah hatesjie'iet wayitsak yeesjoea bekol gadol
elahie elahie lemah sjevaktanie
asjer peeroesjo
eelie eelie lamah
azavtanie?

We weten
uit de traditie
dat de zogenaamde kerkvader Augustinus niet geloofde
dat "Christos" deze luide kreet had geuit:
'hij had immers ook een
goddelijke natuur'?

Maar de traditie van de psalmen geeft de klacht,
ja zelfs de vertwijfeling aan degene die hulp en bijstand heeft beloofd, alle ruimte;
ook in de klacht van het waarom kun je een vasthouden beluisteren
aan G D die het Leven
heeft beloofd!

De Yehosjoea
die hier spreekt is 'een zoon van G D',
die aan ons gelijk is geworden - tot in de godloosheid ...
Daarom houdt hij vast aan die klacht, en dat betekent
aan de 'aangeklaagde' ...

Lucas
heeft veel verzachtende elementen in zijn evangelie genoteerd,
die de eenzaamheid van de stervende
enigszins lenigen.

Hij laat Yesjoea bidden
voor degenen die hem martelen:
"Vader, vergeef het hun,
want ze weten niet
wat ze doen!"

Dat wordt gezegd
over de soldaten, de 'krijgsknechten',
die hem aan zijn kruis hebben
moeten nagelen.

Het is een woord
dat concreet laat zien wat het betekent om 'de vijand lief te hebben',
OOK als ze juist op DAT moment dobbelen om de kleren
van de gemartelden.

Ook de andere uitspraak
die Lucas ons overlevert is er een van verzoening,
gesproken tot de moordenaat die tegelijk met hem was gekruisigd en die Yesjoea vraagt
om aan hem te denken als hij
'in zijn rijk komt'.

'Ik verzeker je',
zegt Yesjoe tegen hem, 'nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn!'
volgens Lucas 23:43.

Yesj speelt hier koning,
iemand die aan de galg hangt belooft een ander, die aan de galg hangt, het leven, de vrijheid,
de goede afloop ...

Deze dwaze taal van de hoop
kan men misschien alleen spreken als hij door niets meer
wordt gedekt ...

De liefde
en de pijn komen door deze taal in de buurt van
de afgewiste tranen.

Het zijn de slachtoffers
die niet ophouden om het lied van de goede afloop te zingen -
en zij zijn de enigen van wie men deze taal
kan aanvaarden?