enkele miljarden mydimensen {en aanverwante zaken}

~*~

De bronnen
zijn zo duidelijk als wat:
wat is vastgelegd dat blijft bestaan tot in 'eeuwigheid'.

Zus en zo
is de aarde ontstaan
met alles wat dat tot gevolg had:
het valt niet te ontkennen.

Al die aardlagen,
geologische tijdperken,
planten, dieren en mensen leiden tot waar wij nu en hier ook aanwezig zijn door te herlezen,
het 'lichtjes over te doen' & nauwgezet
in acht te
nemen
...

Religie is dus het
{op de juiste manier}
voortdurend nauwgezet in acht nemen
van alles wat op de 'verering' van g d betrekking heeft:
waarom is dat eigenlijk nodig, wenselijk
of aanbevelenswaardig?

Hoe je het ook maar wilt wenden en keren:
je komt telkens weer terug bij dezelfde wortels en menselijke oorsprongen van alles wat we voelen, denken, doen en laten!

Je gebruikt immers 'de taal'?
En alle woorden hebben een verleden van ontstaan en evolueren ...
Of je 'het' nu relegere/religare/relinquere of re~eligere noemt:
het gaat in feite om dezelfde zaken.

Opnieuw [samen]binden,
goed verbinden: de band[en] tussen mensen en g d.
Of 'achterlaten' als 'alles wat tot de religie behoort'
zonder je af
van het profane, seculiere,
onheilige?

En dat
kan natuurlijk niet [meer]!
Het is dus meer [wat het dan ook geworden is]
'opnieuw verkiezen':
in zijn religie kiest de mens voor de g d die hij zelf 'ontwerpt' als beeld van de onschuld
die hij door 'de zonde'/het verkeerde had verloren ~
we keren terug tot de oorspronkelijke bron waaruit we [nemen we aan] voortgekomen zijn ~
onze bron van 'zaligheid' is 'het idee'/"Het Woord" dat zegt
[tracht te zeggen en onder woorden te brengen]
wat we nog niet 'kennen'/het
onbekende
...

We halen door woorden en gebaren
naar ons toe wat we niet begrijpen maar ook niet kunnen missen:
waar komen we vandaan, wat zijn we nu eigenlijk 'aan het doen', en:
waar moet dat naartoe?

We beschikken over een woordenschat
die ons taalkundige vermogen omvat: we kunnen 'alleen maar' met woorden uitdrukken
als we 'er iets in zien', woorden leren hanteren, gebruiken, omvormen en tot leven brengen:
aan de grond van ons bestaan heerst angst,
en we gebruiken woorden, begrippen en 'rituelen'
om die vrees te kunnen beheersen ~
een combinatie van gebaren, begrippen, woorden en verbeeldingen
om onze angst tot bedaren te brengen en ons menselijke{r} leven mogelijk te maken,
oftewel in het Hebreeuws
jir'at haSjem.
g dsvrucht,
en
wat daaruit voortvloeit
[dat is althans de bedoeling]
is het waarnemen van een min of meer nauwgezette levenswijze
die deze waarden en normen omhelst,
menselijk leven leefbaar[der] maakt
en het tegenovergestelde is
van verontachtzamen,
ontkennen, leugenen,
aanvallen, trachten te vuur en te zwaard
te vernietigen
en te
doden.

Eenvoudiger
kun je het bijna niet zeggen.
Maar het is in ieder geval iets waarmee je aan de gang blijft
omdat het waarde verleent aan wat we doen en laten:
het geeft zin aan ons bestaan:
een rots om op
te staan!

Weliswaar van eigen maaksel,
maar daarom nog niet minder waardevol,
gevoelig en permanent onderhevig aan 'heiliging'/heling,
vervolmaking en aanvulling ~
DIT
proces kent geen einde,
in tegenstelling tot fysieke en 'wereldse' activiteiten ~
DIT
is uiteindelijk bij wijze van spreken,
vertellen en herschrijven
"HET"
rijk g ds
'binnenin [en rondom]
ons'
{eeuwig
leven}
...

Daaruit
vloeit dan ook
'al het andere'
voort
...

~@~
23 jun 2007 - bewerkt op 04 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende