En de wiskunde zelf? Ik wis, jij wist, wij wissen!



Is de wiskunde zelf ook op 'n spirituele manier te bedrijven?

Mijn (RM's) antwoord is: ja, wiskunde is spiritueel VAN NATURE!

Veel van mijn collega's zullen mij hier tegen willen spreken, & betogen dat zij, gewoon, met logica de ene na de andere stelling bewijzen; hierbij is geen sprake van enige 'spiritualiteit'.

Maar DÀT is 'n platte visie o/d wiskunde. De wiskunde ìs niet de logica, en wiskunde kan ook al niet worden gereduceerd tot logica. Geen enkele wiskundige is in staat om haar/zijn resultaten via logische stappen uit basisaxioma's af te lei-den: logica is nódig, maar niet de kèrn v/h vak. Niemand wil toch volhouden dat wiskunde slechts bestaat uit algoritmische redeneringen die 'n computer óók zou kunnen genereren? Als DÀT de kern v/d wiskunde zou zijn, wie zou haar dan willen bedrijven? Nee, de kern v/d wiskunde bestaat uit de onvoorspelbare & on-voorstelbare wegen die gevonden worden in problematische situaties, & uit de manier waar-op we elkaar over die oplossingen vertellen. Wiskunde staat vooral voor creativiteit: "'n Wiskundig resultaat wordt langzaam waar," zei m'n promotor Michael Keane vroeger tegen mij. Toentertijd begreep ik hem vast niet helemaal, maar nu denk ik te weten wat hij be-doelde: in 't communiceren over wiskunde is 'r altijd 'n creatieve sprong nodig; er is geen wiskundige taal die begrip kan vervangen, geen formule die alles kan uitdrukken. Wat gebeurt er precies op 't moment dat ik denk te begrijpen wat 'n collega mij probeert uit te leggen?

Wat betekent 't dat 'n bepaald resultaat door slechts 10 mensen o/d wereld begrepen wordt? Wiskunde op deze manier bezien is in zich-zelf spiritueel, want ze stelt mensen in staat om zich te verbinden met de wereld, met elkaars gedachten & met de vraag wat alles i/d wiskunde nu wèrkelijk voorstelt. De werkelijk betekenisvolle momenten zijn die waarop je inziet waaròm 'n bepaalde stelling of bewering wáár móet zijn; de logische verificatie is dan niets anders dan 'n proces achteraf, weliswaar nodig maar niet de èchte kèrn v/d wiskunde.

De momenten van waarheidsvinding zijn vaak hele emotionele momenten, waarin de wiskundige zich verbindt met wat werkelijk ìs: 'n der gelijke gebeurtenis overstijgt 't alledaagse, & je hoeft werkelijk niet 'gelovig' te zijn - in welke zin dan ook - om de buitengewone spiritu-ele kracht & authenticiteit van zo'n moment in te zien & (aan) te voelen.

[M'n, Mordechai's, dutje wilde nog niet echt lukken: ik ben te ongeregeld regelmatig & slechts 'n nieuwsgierige simpele 'overgangsziel'] ...
03 aug 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende