eerst was er elja en toen pas mydi: geloof jij 't?


EERST
waren er
planten, toen dieren
{mensapen & aapmensen}
& mensen die goden 'maakten'
naar hun beeld & gelijkenis,
en toen
was er g d:
ook g d is dus 'n voorstelling
waarmee mydimensen
betekenis verleenden
aan wat uit zichzelf
{vanzelfdprekend}
geen betekenis
meebrengt?

Inderdaad,
ze hadden [blijkbaar/schijnbaar] goden
en g d nodig
'to make any
sense of
it'!

Dat
kan natuurlijk
nooit, zeggen z.g. 'gelovige' mensen [hoewel
natuurlijk mensen die niet in god(en) geloven
ook in van alles
{en nog wat}
'geloven'],
dat moet 'n vergissing zijn,
dat heb je mis!

Tsjah,
dat heb je nu eenmaal
met mensen: die verschillen van mening met elk ander
over waar ze wel of niet in geloven, je kunt het zo gek niet bedenken
of mensen verschillen er wel van mening
over & 'vechten'
erover?

G d
was er
toch altijd al
'eerst', per definitie is G d toch 'eerst':
hij {zij?} 'schiep' immers
alles wat er
'is'?

Lees
de oeroude oorkonde
van 't 'z.g. christendom', de bijbel
['t fundament van hun 'geloof']
er maar op
na!

Daar
staat toch
immers 'dat g d er eerst was'?
Dat klopt. Maar we schieten er
helaas niet echt zoveel
mee op!

Mensen,
Joodse voorgangers,
gingen op zoek naar hun roots,
toen ze in ballingschap zaten, in "Babel':
waar komen we vandaan, vroegen ze,
wie zijn we nou eigenlijk, waarom zit
Israel nu&hier in deze
gevangenschap?

Hun
antwoord [we
hebben 't er al eerder
& vaker over gehad in myDi]
staat in die vijf 'zogeheten' boeken van Mosjeh,
de basis van wat in de christelijke kerk
ook wel 't Oude Testament
wordt genoemd.

Daarin
zijn o.a.
de mythische mydivolksverhalen
& ~legenden van Israel samengebracht en geredigeerd tot
EEN
groot min of meer
samenhangend
epos.

En
dat epos
zegt dat aan
het begin van Israels bestaan
Israels G d staat: niet 'zomaar' een g d
[net als al die anderen goden van buurvolkeren],
maar onze eigen g d [de enige echte],
zeggen ze: "Israels
G d"!

't
Zijn
dus Joodse
schrijvers die
telkens zeggen:
EERST
was G d
er.

En
zij bedoelen
met G d niet alleen maar
Israels G d, ze schrijven 't
ook met zoveel woorden: ze noemen Israels G d
bij 'z'n' naam [die zoals alle woorden 'n betekenis heeft]
{Joden mogen hem, vanwege
de 'heiligheid' ervan,
niet uitspreken,
maar hij is wel
'te lezen'}!

Met
naam &
toenaam staat Israels
"G d" aan 't begin, zelfs als
DE 'wereldg d', maar dat
doen alle religies
ongeveer 'ook
zo'?

Er
is wel
'n manier om
onder dat 'eerst waren er mensen,
en toen g d' uit te komen, en dat wisten onze 'gelovige' voorouders
ook heel go{e}d: de bijbel zelf komt 'van Boven',
'via mensen', maar dan
toch via mensen
'van g d
zelf'?

Alleen
is dan de vraag
dus wel telkens weer opnieuw:
wie zeggen
dat?

Het
zijn meestal
weer mensen die
dat ook 'geloven'
die dat
zeggen!

De
'gelovige' vaderen
& 'aartsmoeders' van vroeger
die 't weer van hun verre
voorouders 'hadden
gehoord'?!

En
talloze 'bijbelgelovigen'
[en dat zijn er dus onderhand nogal wat
omdat zij ook in voortplanten geloofden!] lezen dus nu
g ds woord [nadat ze ook hebben leren
schrijven & lezen "G ds Woord" {'n
passende naam voor de bijbel!}
nu nog steeds "ZO":
als info van
g d over
g d
...
10 okt 2007 - bewerkt op 15 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende