terug-
& vooruitkijken
hier en nu deel uitmaakt
van iets wat ook al zo'n 70
jaar geleden 'aan
de gang
was'!
Mèt
het 'ouder
worden' welt er ook
steeds weer méér op vanuit het 'toen & daar'
ook al heb ik geen idee hoe dit 'straks & elders' (?) zijn zal!
Mei: Moederdag '45 i/h Salem op 'n zondagnamiddag, Groeneweg,
Telgterweg, Holtropstraat, voor-, achter- èn zijtuinen, zon, maan, sterren,
bos en heide van hier tot en met de Stille Zuidzee & alles wat daar tussenin ligt,
wat we lezen over andere werelddelen, tijden,
mensen, dieren, planten!!
In de hele wereld
volgen steeds meer mensen
'gespannen & ontspannen' wat zich her & der ontvouwt:
wat ons allen beweegt proberen we keer op keer dag in dag uit samen te vatten, uit te pluizen,
aan te raken & te ver- & bewerken!
Ik zou niet weten
waar we beter toe in staat zijn
dan juist precies dàt?
'n Kwestie van vooral blijven òpkomen
voor de vragenden, twijfelenden, andersdenkenden gelovigen & 'ongelovigen':
dat is netzoiets als 'herboren worden', innerlijke & uiterlijke omgevingen
blijven verkennen & nagaan
wat er verandert?
Vandaar dat ik al 'n heel
mensenleven aan het 'verzamelen' ben geweest:
in 't textiel, steen, hout, vruchten, brood, melk, haver, gerst, rogge, melk, water, thee,
pomp & petroleum, kolen & 't huishouden van vlak na de oorlog;
eerste herinneringen van
voor je geboorte?!
't Basisgevoel
dat we meekrijgen van ouders,
omgeving, kleuren, geuren, lachen & treuren:
alles wat menselijk is &
blijft voortduren
...
Zo'n cultuur
met geestelijke waarden heeft alleen toekomst
op grond van onze groeiende traditie die ons helpt aanpassen & kritiseren
& leven door in staat te zijn dit 'verleden' heden te hernemen:
herscheppend bewaren, beïnvloeden, koesteren,
bespelen & 'eigen maken'!
Zo'n uiterst
dynamisch samenzijn ontwerpt
maar al te graag gedurig 'toekomstbeelden' van eigenheid èn 'anders zijn',
doen niet ook al onze culturen, waar en wanneer dan ook,
iets dergelijks
...
En zijn wij,
ieder van ons niet net meebeslissend,
zo niet veel méér, dan aldie kolossale gebouwen, wegen,
waterstromen & zeeverkenningen
sámen?
Zijn wij het niet zelf ook
die zoiets vastleggen in dag- en andere boeken,
ons betekenen, beschilderen, bezingen, vertellen, verhalen, horen & zien,
vingers & tenen, met huid & haar
ingekapseld grijs brein?
Voor Mòrs gevoel
doen we dus allemaal niet zo
heel veel ànders dan dit alles tot ons
nemen, verteren, herkauwen, opslaan, hergebruik & toepassingen
uitvinden, herinneren, dromend, visionerend, genietend,
vrezend & 'bewijzend' toetsen, opbouwen,
afbreken & erg wild èn teder koesteren,
ermee blijven spelen tot alles
wat was tot stof is vergaan
& tòch nog steeds
blíjft meespelen
in 't nieuw
'onstaande'
...