dank aan Jan, Klaas, Harry, Danny, Jonathan eva.

OF moeten we ons g d voorstellen als sterk verweven met deze werkelijkheid, & is hij/zij/het daarin/daarom aanwezig & tegenwoordig? Zonder dat wie ergens kunnen lokaliseren & fixeren, zonder dat die samenvalt met deze wereld! Want hoe zeer g d ons nabij is, het gaat ons zo altijd weer verre ten boven. Anyway, de grote vraag daarachter is dus of we in een lege, godloze wereld leven, waarin g d af & toe even binnenkomt.

OF dat dit een wereld is die, zonder voorbij te gaan aan alle nood & gebrek, OOK vol mag heten van zo'n "heerlijkheid". Een wereld waarin we g d vooral kunnen ervaren in die kleine vlakbije dingen der wijzen aller eeuwen & plaatsen? Onze keuze mag onderhand duidelijk zijn: niet buiten onze werkelijkheid. JA schreef in zijn boek uit 2008 over allerlei vormen van twijfel & modern geloven & hij pleitte voor een manier van spreken over G d die 'hem' niet buiten onze werkelijkheid plaatst. G d is voor JA de geestelijke werkelijkheid die de onze draagt & omvat. Geen persoon- achtig wezen dat zich ergens - ja waar ergens eigenlijk? - bevindt: voor de ene mens boven de wolken, voor de ander buiten dit uitdijend heelal.

Maar G d als liefdevolle aanwezigheid die ons appelleert en met ons een persoonlijke relatie aangaat: als ik daarbij een bijbels beeld moet kiezen,
dan wordt dat 't beeld van G d als geest. Geest wijst dan niet op een spookachtige gestalte of mistige substantie van vuur of rook, damp of Holo-gram, maar staat symbool voor g ds dynamische aanwezigheid. Niet alleen werkzaam in een min of meer willekeurig of speciaal mens en tussen mensen, maar ook in de hele 'schepping' en dwars door alle geschiedenis heen. DAARIN is g d blijkbaar op een heel eigen wijze actief aanwezig,
zonder tekort te doen aan zoiets als de vrijheid van mens of natuur. Voor mij is de geloofwaardigheidscrisis waarmee onder andere ook de kerken
te maken hebben, allereerst een crisis binnen het klassieke godsbeeld. Daarin zit dan ook tegelijk het beperkte gelijk van iemand als KH: wat hij lijkt te bestrijden, is een sterk theïstisch gekleurde, driedimensionale voorstelling van een 'goddelijk wezen' dat op dezelfde wijze zou bestaan, als een appeltaart of een fruitcake. Dat godsbeeld staat niet alleen maar buiten, maar ook binnen de kerk al geruime tijd serieus onder kritiek .......

Na deze terechte kritiek maakt ook KH echter vreemde sprongen: g d krijgt de trekken van een nogal vluchtig gebeuren, vooral zeer sterk af-hankelijk van het in beweging komen van mensen: GA MAAR, DAN GA IK MET JE MEE! Slaap zacht, droom zoet & tell us all about it ...