blue roses for a red lady



Waarschijnlijk
kregen de joden rond de jaren 450-420 BC
nu [weer eens] toestemming om naar hun land terug te keren.

Velen waren intussen in 't land van ballingschap
tot welstand & rijkdom gekomen & gaven er de voorkeur aan om er te blijven.

We hebben 't er
al eerder & vaker over gehad & 'n ieder kan ook hier
diverse overeenkomsten zien met andere tijden, plaatsen & volkeren:
niets staat volkomen
los ervan
...

De achterblijvers
vormden de joden 'in de verstrooiing' oftewel de z.g.
DIASPORA.

Door het wegvallen van de Tempeldienst
kwam bij hen hoogstwaarschijnlijk de synagoge tot ontwikkeling.
Deze "diaspora-joden" waren in hun opvattingen veel 'liberaler' dan hun "Palestijnse broeders".
Meer & meer geintegreerd in een Griekse cultuur, konden zij op den duur
de Hebreeuwsche bijbellezingen
niet goed meer verstaan?

Daarom financierden zij
'n geweldig vertaalproject,
de vertaling van de Hebreeuwsche bijbel
in het Grieks!

Dit was de zogenaamde Septuagint,
die later ook 'de bijbel der christenen' zou worden, In de synagogen
van de diaspora zouden dan ook Sjapochapeau Sja'oel/Paulos & Yochanan
later 't z.g. eunagelium van de "Masjiach/Christos" verkondigen.
De rest van de joodse ballingen keerde in drie golven
terug naar "Kana'an".

In Yeroesjalayiem
werd zelfs al begonnen aan de herbouw van de Tempel,
zij het op wat kleinere schaal dan vroeger het geval was geweest 'ten tijde van Sjlomo'?
Als natie was dit volk echter verzwakt & 't religieuze enthousiasme had geleden
onder al die omzwervingen, maar het 'geloof in G d', die immers een
'verbond met zijn volk had gesloten'
om dit volk nooit meer in de steek te zullen laten,
werd nu voortaan weer het aankonopingspunt voor nieuwe verwachtingen
zelfs al leek het volk niet meer in staat om zichzelf te redden
uit de deplorabele staat waarin het
na die laatste ballingschap
was geraakt.

Aangemoedigd
door allerlei voorspellingen van de profeten,
ontstond nu 't geloof dat
"G dzelf"
'tussenbeide zou komen,
en dat 'hij' weer 'zijn aanwezigheid zou tonen' door
'in te grijpen'.

Aangezien
'de G d van Israel'
volkomen onzichtbaar is,
dacht men nu vooral aan een
'met macht beklede
heilbrenger'?

ZO
werd er uitgezien naar
'n Redder, 'n godsgezant, die door 't ritueel van
'goddelijke zalving'
met
'goddelijke macht'
bekleed zou
zijn.
DAAROM
sprak men over hem zondermeer als
'de gezalfde',
vertaald in het Hebreeuwsch is dat dan
ook 'de masjiach' &
in de latere Griekse vertaling
de 'christos'.

Die komst
van een "Gezalfde van
YHWH"
werd al helemaal urgent toen vanuit het Westen
na de Griekse nu de Romeinse legers naderden die tenslotte
heel Israel & 'ommelanden' veroverden
op den duur.

"G ds volk"
moest zich nu opnieuw [alweer voor
de zoveelste keer!] onderwerpen aan een vreemde heidense macht.
Het zijn dan ook vooral de diepgelovigen, de 'vromen' {'rechtvaardigen'} in Israel,
die leefden vanuit die verwachting van een
MESSIAS
en die met verlangen uitzagen naar
'de grote dag'
waarop
'de Gezalfde'
[{uit}eindelijk] zou komen &
"G d"
'zijn koninkrijk'
weer zou oprichten.
Ook dat is in 't kort dus deel
van die 'voorgeschiedenis': mensen hebben nu
eenmaal behoefte aan 'eigenheid' via eigen taal,
tradities, rituelen, gebruiken,
'[bij]geloof' &
'daden'
...

Geen wonder
dat je dergelijke strevingen
zowel 'nationaal' als 'internationaal'
tegenwoordig kunt tegenkomen
& terugherkennen
overal
...
engelblozenknipoogblozenengel



28 jan 2010 - bewerkt op 28 jan 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende