All kinds of aliens, australians, hungarians, fins

Evolutie dus met alles erop en eran: planten, dieren, mensen en hun diverse goden & godinnen.

Was 'er oit
iets hoognoodigs
om gehoort, geweten en verstaan te worden,
het is, buiten tegenspraak, die heil- en grond-waarheid, dat JC is opgestaan uit den dooden:
want daar op steunt de Christenheid, en is de waare,
en eeuwige gerechtigheid
gegrondvest.

Daar op
rust ons geloof en vertrouwen,
dat JC overge-leverd zy om onze zonden, en opgewekt
tot onze rechtvaardigmaking.

Die grondslag
konde niet te vast gelegt,
die heillesse niet te klaar begrepen worden.
Ook mag men zeggen, dat nergens de H.Euangely-schrijvers,
uitzonderheid YOCHANAN, meer werks van maken, dan om dit te scherpen.
Hier toe brengen zy krachtige bewijzen, en getuigen van hemel en aarde by.
Hier toe beschamen zy de logenachtige wachters, en godloozen Raad
der JOODEN. Hier toe leren zy, hoe 't ongeloof zelf is overwonnen,
en THOMAS tot erkentenis der waarheid gekomen,
als hy de lidtekenen en spijkerwonden,
in 's Heilands handen, voeten,
en zijde zag, en overtuigd
uitriep: MIJN HEER!
EN MIJN G D!

Hier toe
betuigt onze H.Euangelist
geschreven te hebben, op dat men in JC geloven zoud,
hem voor den langbeloofden Messias, en Zoone G ds aannemen,
en in hem alleen leven en zaligheid zoeken, en vinden.
Maar als of hy zich met alle die onwraakbaare bewijzen
niet vergenoegde, hecht hy nog een gantsch
hoofdstuk, met gantsch merkwaardige om-
standigheden, aan 't voorgaande,
en brengt THOMAS, die voorheen
de H.Apostelen verlaten, en zijn
ongeloof zo hartnekkig
bevestigt had, weder in
't heilig gezelschap, en
tot krachtige
overtuiging.

Laat ons
den H. Schrijver op 't spoor volgen,
en acht geven op deeze drie volgende zaaken:
I. Op de getuigen van deeze verschijning;
II. Op de verschijning van JC en zekere omstandigheden; &
III. Op de betoning, dat JC is de Koning Israels.

Onze H.Euangelist had,
in 't evenvoorgaande hoofdstuk gezegt in 't algemeen,
dat JC nog veele andere tekenen, die hy bekort heeft, gedaan had,
in tegenwoordigheid zijner Discipelen, in en omtrent Yeroesjalayiem zwevende,
nu gaat hy over in GALILEEN, en verhaalt eene verschijning
des Heilands, aan den oever der zee van TIBERIAS,
die vol wonderen is geweest.

Dierhalven
is deeze verschijninge wel te onderscheiden
van die MATTHEUS beschrijft, en laater is, als deeze.
Want hier is de zee van TIBERIAS, daar zekeren BERG.
Hier zijn maar ZEVEN, daar ALLE de Discipelen.
Hier zijn verscheidene WONDEREN, daar
een enkle aanspraak, en uitzending
in de geheele weereld.

HOE
dan ook een &
ander al of niet 'echt' is verlopen,
doet er allang niet meer toe: men vertelde z'n mening in die tijd
op een heel eigentijdse wijze, ook Flavius Josephus beschrijft hele toespraken
die zouden zijn afgestoken bij de belegering van Yeroesjalayiem
door de Romeinen
onder TITUS.

Dat is
nu eenmaal
de verpakking waaronder men
hun versie van 'de waarheid' wilde verduidelijken,
illustreren, 'bewijzen'
& aantonen.

't Gaat
om de kern
van de zaak,
en die valt niet echt te bewijzen,
alleen maar te beleven, aan-
& doorvoelen
& te doen.