29708Opiumcocaïnecannabispaddo's&detalloze"epb's"?

Q&@: de benaming 'extreem problematisch druggebruiker' komt uit de hulpverlening: daarmee werd gewoonlijk 'n groep patiënten/cliënten bedoeld die méér dan andere groepen verslaafden moeilijkheden oplevert. Dàt kunnen allerlei uiteenlopende soorten moeilijkheden zijn: agressiviteit, zelfmoordpogingen, gestoord gedrag òf volkomen uit de hand lopend gebruik van allerlei legale middelen en illegaal {wan}gedrag als van ISI/L/S, TERRORISME, GEWELD, MISDAAD, AANRANDING, VERKRACHTING & AANVERWANTE OVERLAST? Eigenlijk zijn dit allen mensen die zich temidden van de andere 'verslaafden' in de hulpverlening nu allang niet meer kùnnen aanpassen! De ene 'hulpverlener' zal eerder een cliënt 'extreem problematisch' noemen dan de andere, maar ook de politie en defensie hebben er zo nu en dan 'hun mening' over? Soms vertellen verslaafden over 'n bepaalde lotgenoot: dàt hij/zij toch wel heel erg irriant & hoogstmerkwaardig doet! Zo'n drug(s)gebruiker die zich absoluut níet i/d drugsscene weet te gedragen zal door de anderen in die scene hardhandig gecorrigeerd of buitengesloten worden: als ze dan ook nog eens ruzie met de onderwereld van deze dealers èn hun ozo vele pushers maken, zullen ze niet zo makkelijk meer aan hùn DÓPE kùnnen komen. De EPD's zullen dus mensen zijn die zich i/d drugsscene nòg nèt wèl 'handhaven', maar i/d contacten met hulpverlening of andere legale instanties nèt niet meer. Denk maar aan 't kolonialisme en de slavernij: onderdrukking, martelingen, opsluitingen & executies gedurende de voorbije millennia waar ook ter wereld! Om dit alles toch nog enigszins te kunnen begrijpen, is het goed om erbij stil te staan wàt hùlpverlening éigenlijk voor verslaafden betekent? 't Ìs nu dus nog uiterst zeldzaam dàt zo'n verslaafde zich vòllédig vrijwìllig tòt de hulpverlening wendt: zolang 'n druggebruiker zich nog met z'n druggebruik 'prettig' vóelt, blijft hij bij hulpverleners úit de buurt! En pas wanneer er van alles & nog wat fóutgegaan is komen ze uit die 'holen' tevoorschijn; hulpverlening aan druggebruikers is dus altijd min of meer àfgedwongen: voor verslaafden maakt het dan ook vaak weinig verschil uit of de instantie waarmee ze in aanraking komen nu 'n àfkick-centrum, methadon-programma, huisarts, reclassering of politie is! In alle gevallen kòmt hij i/d situatie dàt ànderen, vréémden, zich met zijn zaken gáán bemoeien. Zoiets is al voor zg. 'gewone' moeilijk te verteren, maar voor verslaafden al helemaal! Veel druggebruikers immers zíjn verslaafd geraakt, voor ze volwassen werden!! Ze hèbben nog nooit als èchte volwassen mensen in de samenleving gestaan & hoe niet-verslaafde mensen eigenlijk léven & met elkaar omgaan, dáárvàn begrijpen ze niet zovéél! Soms zijn ze al 'n eind i/d twintig, maar kijken ze nog tegen volwassenen aan zoals veal van de pubers dat doen, namelijk als extreem vervelende kinderlijke klieren die je nóóit je gang laten èn 'ÙT' àltíjd nog véél béter 'wéten'....
31 okt 2017 - bewerkt op 02 nov 2017 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende