WE
AANKNOPINGSPUNTEN IN DE REALITEIT NODIG,
EN DAAR ZIJN ER MÉÉRDERE VAN ALS WE HEEN EN WEER REIZEN IN BOEIENDE TIJDEN & RUIMTES?!!
Bijvoorbeeld bij L'Anse aux Meadows aan de noordpunt van Newfoundland waar resten aangetroffen zijn
van een kampement dat plaats bood aan wel 100 mensen!? Het was een bruggenhoofd naar VINLAND
en een zorgvuldig uitgekozen steunpunt op het vasteland...
Het lag dicht bij de oceaan, waar de Noren zich altijd weer ietwat beter op hun gemak voelden,
en kijkt uit over een brede, naar het zuiden lopende zeearm die leidt naar de tarwe en de druiven
bij de rivier Saint Lawrence; de bouw ervan moet veel tijd en werk hebben gevergd:
alleen al voor de drie grote ruimtes zijn 86 bomen omgehakt en verzaagd,
en in de muren is 1500 kubieke meter graszoden verwerkt!
Aan de hand van de stijl van die gebouwen valt het kampement te dateren
in het begin van de 11e eeuw, net als de sagen, en de opzet ervan is ook precies wat je van IJslanders
zou kunnen verwachten: het is al net zo'n kampement als ze eerst in Groenland optrokken,
zonder stenen fundering, met muren van plaggen binnen een stenen ommuring,
stookplaatsen en half verzonken hutten!
De gebouwen hadden fatsoenlijke daken
en waren dus bedoeld om ook de winter in door te kunnen brengen, wat logisch was,
want het tijdgenoten om van Groenland naar de kust van Amerika te varen was zó kòrt dat je,
als je binnen één zomer op en neer ging, nauwelijks nog genoeg tijd zou hebben
om het land goed te verkennen.
De voorraadkamers zijn ongewoon groot,
alsof de Noren erop rekenden om alles wat ze zelf nodig hadden
ook zèlf zo nu en dan aan te kunnen blijven voeren, of anders van plan waren
om grote voorraden voedsel en andere zaken naar huis te verschepen? Het feit dat er drie grote ruimtes zijn
doet vermoeden dat het kampement ingericht is voor de bemanning van 3 schepen, wat ook klopt met de sage;
en de mensen die er woonden, moeten wel grondige verkenningstochten naar het zuiden gemaakt hebben,
omdat we weten dat ze die boternoten aten, die net te vinden zijn in Newfoundland,
maar wel verder naar het zuiden, 'waar de wilde
druiven groeien'!
In die zin
blijft het dan ook
uiterst dienstig om altijd overal
voor immer in gedachten te houden waar we vandaan komen
en heen op weg zijn: vanuit Afrika miljoenen jaren gelden,
naar de verste uithoeken van de aarde gedurenden
ijstijden & opwarmingen, de natuur- & cultuur-
rampen, goede & slechte tijden, ups & downs,
oorlog en vrede, als mannen, vrouwen,
kinderen, planten, dieren èn al
onze interacties
onderweg?