2. Thuis
Toen ik 6 jaar was kreeg ik een broertje en vanaf dat moment bestond het gezin dus uit vader, moeder, broertje en ikzelf.
Omdat mijn vader onregelmatige diensten draaide was hij vaak heel moe als hij thuis was. Dan sliep hij of op de bank of boven in bed. In die tijd hebben wij ons de kunst van het sluipen en stil zijn eigen gemaakt. Als we teveel lawaai maakten dan kon vader weleens boos worden.
Ook mijn moeder had slechte ogen en heeft door een epileptische aanval een hersenbeschadiging opgelopen. We gingen vaak met moeder naar het winkelcentrum om zo even weg te zijn van huis, dan was er immers ook geen lawaai thuis en kon vader rustig slapen.
Doordat mijn moeder slechte ogen had en een lichte hersenbeschadiging was ik eigenlijk “de ogen” van mijn moeder. Tijdens het boodschappen doen las mijn moeder van het boodschappenlijstje, die ze dan heel dicht bij haar gezicht hield op wat we moesten hebben en ik pakte dit dan. Ook bij het afrekenen zette mijn moeder haar handtekening op de betaalkaart en als de caissière klaar was met de boodschappen scannen vulde ik het totaalbedrag in op de betaalkaart. Toen bestond de betaalkaart nog dus kun je nagaan hoe lang dat geleden is, dit was ook in mijn basisschooltijd. Daarnaast was ik het die de taxi belde om ons op te halen met onze vele boodschappen, vaak 2 grote karren vol.
En ik voelde de bui al hangen als vader weer eens boos was omdat we zoveel boodschappen gedaan hadden. Dan hoorde ik weer dat mijn vader tegen mijn moeder schreeuwde.
Ik vroeg mij ook altijd af waarom onze buren en directe omgeving nooit bij ons over de vloer kwamen, alsof ze ons niet moesten. Ik en mijn broertje speelden wel met de buurtkinderen, maar bij ons kwam nooit iemand op visite. Mijn vader was niet communicatief vaardig en door zijn werk veel aan het slapen als hij thuis was. Daarnaast had hij ook onvrede met zijn werk, hoewel hij niet slecht verdiende lag het dus aan de onregelmatigheid. Denk ik… Want dat heeft hij naar mij natuurlijk nooit uitgesproken.
Hoewel we redelijk vaak op vakantie gingen, ook met het vliegtuig deed hij verder weinig met ons. Wij moesten onszelf maar vermaken. Gelukkig speelden wij veel buiten. En als ik binnen was hielp ik mijn moeder met aardappels schillen en afwassen, maar zat verder vaak boven om tv te kijken of een computerspelletje te doen. Ik heb het idee dat dit ook een soort vluchtgedrag was.
Ik weet ook dat mijn vader zich schaamde voor mijn moeder, snap dan ook niet waarom ze uberhaupt getrouwd zijn. Ik kon dit zien aan als we ergens heen gingen. Dan liep mijn vader altijd minstens een meter voor mijn moeder uit. Ik kan me ook niet herinneren dat ik ze weleens hand in hand heb zien lopen. Mijn moeder was ook nog eens moeilijk ter been, dan zou ik als man zijnde juist naast haar lopen en eventueel ondersteunen.
Ook merkte ik dat mijn vader steeds meer verbittert raakte. Ik weet de tijd nog dat familie van beide kanten altijd gezamenlijk op verjaardagen kwam, maar dit was inmiddels al lang niet meer zo. De verwijten vlogen zelfs over en weer dat het aan de ander zijn/haar familie lag dat het blijkbaar allemaal niet lekker liep. Mijn vader heeft zelfs een telefoon met extra grote toetsen en cijfers gekocht om mijn moeder te sarren omdat ze slechte ogen heeft en in zijn ogen niet de vrouw kan zijn die hij graag had gewild. Maar dat was nog niet het ergste.
Om maar vooral naar mijn moeder en haar kant van de familie duidelijk te maken dat het allemaal aan haar lag heeft mijn vader een onderzoek aangevraagd in het ziekenhuis. Hier werden wij getest op onze ogen en nog wat andere dingen. Ik weet nog heel goed dat ik in een stoel zat en er een rij van naar mijn idee wel 30 dokters achter elkaar om de beurt mij kwamen nakijken. Dit voelde voor mij als een heel zware vernedering. Zat ik daar met mijn bril met dikke glazen…
Mijn moeder kreeg overal de schuld van en af en toe vond mijn vader het nodig om af en toe opmerkingen tegen haar te maken die hard aan komen. Ik zag dit met lede ogen aan, maar wat kun je op zo’n moment doen.. Helaas wist ik het niet…
hoogwerf, man, 42 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende