1. Het begin

Allereerst wil ik Toownster bedanken voor het plaatsen van zijn verhalen op MyDiary. Ik heb heel lang geleden een paar keer hier geschreven, omdat ik mij op dat moment niet fijn voelde en niet lekker in mijn vel zat.
Dit is ook nu weer het geval maar dan vele malen erger. Toch had ik “drempelvrees” om weer te gaan schrijven. Door het lezen van de verhalen van Toownster die voor mij veel punten van herkenning hebben heb ik besloten om toch mijn verhaal te doen. Het van me af te schrijven, zodat ik alles op een rijtje kan zetten.

Op dit moment flitst mijn hele leven aan mij voorbij, van het begin tot waar ik nu sta. En dan bedenk ik mij dat er naast leuke dingen veel dingen voorgevallen zijn die absoluut niet leuk waren.
En dat is nog heel zachtjes uitgedrukt, het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben en ik draag nog steeds de gevolgen van al deze ellendige dingen. Mijn leven is net een soap, er komt van alles in voor, sterfgevallen, rechtszaken, liefdesverdriet, jaloezie, vreemdgaan, zich onbegrepen voelen, trouwen en scheiden.

Terwijl ik mijn verhaal aan het schrijven ben komt het verdriet weer helemaal naar boven. Verdriet omdat de scheiding tussen mij en mijn vrouw kort geleden uitgesproken is. Om mijn gedachten vanaf het begin tot nu op een rijtje te kunnen zetten denk ik terug aan vroeger.

De eerste jaren van mijn leven waren zo heerlijk onbezorgd. Kreeg liefde en aandacht, in welke mate dan ook.
Als jochie van 2 jaar viel ik heel vaak. Toen kwamen mijn ouders erachter dat ik slechte ogen had. En in die tijd hadden ze nog niet de techniek die ze tegenwoordig hebben. Het gevolg voor mij was dat ik al vrij vroeg een bril met dikke “jampot” glazen had. Zo werd dat dan altijd genoemd.

Op mijn vierde ging ik naar de basisschool en was er niet echt bewust mee bezig dat ik een bril met dikke glazen had. Voor zover je je daar bewust van kan zijn als kind van vier.
Ik weet het niet met zekerheid te zeggen maar ik heb het idee dat ik er toen ook niet echt mee gepest ben.
Eenmaal in groep 3 leerden we schrijven en was het spelen er een beetje af. En weer wat groepen hoger werd ik vaak als één van de laatsten gekozen met gym. Terwijl ik met bepaalde dingen die je met gym kan doen toch wel heel goed was. Langzaam begin je je dan toch bewust te worden dat ze jou als laatste kiezen en dat wordt dan ook nog eens steeds pijnlijker.

Er zat wel een meisje bij mij in de klas gedurende heel mijn bassischooltijd die ik wel heel leuk vond. Zij vond mij blijkbaar ook heel leuk. Wij waren “op elkaar” je weet hoe dat gaat bij kinderen. We keken vaak naar elkaar maar dat was het verder ook.
Als ik terug kijk op mijn bassischool periode ben ik deze grotendeels ongeschonden doorgekomen.

Thuis ging dat heel anders, maar dat vertel ik in deel 2 van mijn verhaal..