---

Ik twijfel. Ik weet niet of het wel of juist niet verstandig is om naar mijn mentor te gaan. Ik heb geen idee hoe ze gaat reageren. En ik vraag me af of ze er überhaupt iets aan kan doen. Ik ben bang dat ze me niet gelooft en me niet wil helpen, maar ook bang dat ze me wel wil helpen en het daardoor alleen maar erger maakt. Misschien vindt ze wel dat ik me aanstel. Of dat het inderdaad mijn eigen schuld is. De enige optie die ik zelf zie, is vragen of ik volgend jaar naar een andere klas mag. Helemaal zal het dan niet ophouden, maar dan ben ik in ieder geval tijdens de lessen en een groot deel van de tussenuren van ze af. Tenzij ze me daar ook haten, iets wat heel goed zou kunnen.

Ik ben bang. Ik weet echt niet wat ik moet zeggen. Hoe moet ik beginnen? Wat moet ik vertellen? Ik heb geen idee hoe ik het over moet brengen. Ik wil ook niet dat het lijkt alsof het alleen maar hun schuld is. Ik durf niet.

08 apr 2012 - meld ongepast verhaal

niemand000, vrouw, 103 jaar

nijntjef (opgeheven op 11-6-2012) zondag 08 april 2012 20:56
Ik denk dat je echt even moed bij elkaar moet zien te verzamelen, hoe moeilijk het ook is. Dit mag je jezelf niet laten aandoen Kan me haast niet voorstellen dat je mentor je niet zou geloven. En anders alsnog naar de politie. Dat moet echt afgelopen zijn!
Lezer zondag 08 april 2012 22:45
Wat nijntjef hierboven al heeft gezegd.

O 31 mei 2013 Alleen, mislukt en overbodig
O 27 mrt 2013 Slappeling
O 26 mrt 2013 Ik wil niet meer ( 3 )
O 12 mrt 2013 Boos
O 12 mrt 2013 Werken ipv studeren ( 3 )
O 20 jan 2013 Zes tegen één ( 2 )
O 16 jan 2013 Het leed dat gymles heet ( 7 )
O 14 dec 2012 --- ( 2 )
O 14 dec 2012 Terug ( 1 )
O 20 apr 2012 --- ( 2 )
O 12 apr 2012 --- ( 8 )
O 08 apr 2012 --- ( 2 )
O 06 apr 2012 --- ( 7 )
O 05 apr 2012 --- ( 3 )
O 01 apr 2012 --- ( 2 )

vorige volgende