---
Er is donderdag eigenlijk ook nog iets anders gebeurd waar ik vanmiddag niet zo goed over durfde te schrijven. Het was de laatste tijd redelijk rustig thuis, maar donderdagavond kregen mijn ouders hele erge ruzie. Het begon heel klein, maar het werd steeds erger. Ze begonnen steeds harder te schreeuwen en steeds gemener te schelden. Ik durfde me er niet mee te bemoeien, omdat ik bang was dat ze dan nog bozer zouden worden en dat ze dan ook weer boos op mij zouden worden. Misschien was dat wel heel slecht van me, maar ik durfde gewoon niet. Ik wilde niet weer alles over me heen krijgen. Ik was bang. Op een gegeven moment zei mijn moeder iets waardoor mijn vader zo kwaad werd dat hij een stoel oppakte en die op de grond smeet. Mijn moeder begon te huilen en toen hij met nog meer spullen wilde gooien probeerde ze ze hem te stoppen. Mijn vader greep haar toen vast bij haar nek en duwde hij haar tegen de muur. Ze bleven tegen elkaar schreeuwen en uiteindelijk duwde mijn vader haar zo hard opzij dat ze viel. Daarna ging hij naar buiten. Mijn moeder zat op de grond en huilde nog steeds. Ik vroeg of het ging, maar dat had ik beter niet kunnen doen, want toen werd ze heel boos op me. Uiteindelijk ging zij ook naar buiten. Mijn moeder kwam pas om 2 uur 's nachts weer terug, mijn vader pas de volgende dag.
Ik heb het gevoel dat het mijn schuld is dat ze zo doen. Voordat ze mij kregen, hadden ze het volgens mij veel fijner samen. Ik weet wel dat ik er niet zoveel aan kan doen dat ze ruzie maken, maar die ruzies gaan heel vaak over mij en ze hebben al meerdere keren gezegd dat ik het alleen maar moeilijker voor ze maak. Donderdag zei mijn moeder dat ook weer. Ze zegt dat ze zich uit de naad werken voor mij en dat ik alleen maar ondankbaar ben. Ik heb het gevoel dat ik het nooit goed kan doen. Mijn moeder verweet me dat ik altijd geen poot uitsteek als er wat gedaan moet worden, maar heel vaak als ik aanbied om ergens mee te helpen worden ze boos of doe ik het niet goed. Ik ben ze alleen maar tot last. Volgens mij ben ik iedereen tot last. Hadden mijn ouders maar iets beter nagedacht voor ze mij namen, of had mijn moeder maar abortus gepleegd. Ik hoor ze tijdens ruzies die over mij gaan wel eens ruzie maken over wiens schuld het is dat ik er ben. Mijn kamer ligt naast die van hun, dus heel vaak kan ik ze 's avonds of 's nachts horen.
Ik voel me alleen. Ik voel me teveel.
Ik heb het gevoel dat het mijn schuld is dat ze zo doen. Voordat ze mij kregen, hadden ze het volgens mij veel fijner samen. Ik weet wel dat ik er niet zoveel aan kan doen dat ze ruzie maken, maar die ruzies gaan heel vaak over mij en ze hebben al meerdere keren gezegd dat ik het alleen maar moeilijker voor ze maak. Donderdag zei mijn moeder dat ook weer. Ze zegt dat ze zich uit de naad werken voor mij en dat ik alleen maar ondankbaar ben. Ik heb het gevoel dat ik het nooit goed kan doen. Mijn moeder verweet me dat ik altijd geen poot uitsteek als er wat gedaan moet worden, maar heel vaak als ik aanbied om ergens mee te helpen worden ze boos of doe ik het niet goed. Ik ben ze alleen maar tot last. Volgens mij ben ik iedereen tot last. Hadden mijn ouders maar iets beter nagedacht voor ze mij namen, of had mijn moeder maar abortus gepleegd. Ik hoor ze tijdens ruzies die over mij gaan wel eens ruzie maken over wiens schuld het is dat ik er ben. Mijn kamer ligt naast die van hun, dus heel vaak kan ik ze 's avonds of 's nachts horen.
Ik voel me alleen. Ik voel me teveel.
01 apr 2012
- meld ongepast verhaal
-
nijntjef (opgeheven op 11-6-2012)
zondag 01 april 2012 20:51
Krijg jij wel professionele hulp van iemand? Om je verhaal kwijt te kunnen. Het is nooit jouw schuld als je ouders ruzie hebben of als anderen je pesten. Ik weet dat dat makkelijk zeggen is voor mij. Het is alleen wel herkenbaar wat je schrijft. Ik hoop dat je iemand gaat zoeken (als je dat nog niet hebt) om mee te praten. Sterkte
-
Lezer
vrijdag 06 april 2012 07:57
Wat nijntjef hierboven ook al zei. Het is niet jouw schuld. Zij maaken ruzie. Wat erg vervelend ook voor jou is. Je hoort alles, maar er iets tegenin brengen lukt niet. Want dan ben jij hun uitlaatpunt ipv elkaar.
Het komt wel pijnlijk over, als je keer op keer moet horen dat jij de oorzaak bent.
Heel veel sterkte
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 31 mei 2013 Alleen, mislukt en overbodig
- O 27 mrt 2013 Slappeling
- O 26 mrt 2013 Ik wil niet meer ( 3 )
- O 12 mrt 2013 Boos
- O 12 mrt 2013 Werken ipv studeren ( 3 )
- O 20 jan 2013 Zes tegen één ( 2 )
- O 16 jan 2013 Het leed dat gymles heet ( 7 )
- O 14 dec 2012 --- ( 2 )
- O 14 dec 2012 Terug ( 1 )
- O 20 apr 2012 --- ( 2 )
- O 12 apr 2012 --- ( 8 )
- O 08 apr 2012 --- ( 2 )
- O 06 apr 2012 --- ( 7 )
- O 05 apr 2012 --- ( 3 )
- O 01 apr 2012 --- ( 2 )