zoveel en niks

Ik zou eigenlijk zoveel willen vertellen vandaag, en tegelijk ook niets...

Er is de nood om te schrijven, maar ook de drang om te zwijgen...

ik ben zo een wispelturig mens é, het ene moment voel ik me fantastisch, loop ik te zingen en kan ik wel dansen. Lijkt het of de hele wereld me toelacht, dat ik iedereen, en iedereen mij graag ziet.
En kort daarna komt de ontnuchtering, dan gaan mn gedachten weer met me op de loop, en spijtig genoeg zijn dat nog niet altijd positieve gedachten.
Dan wil ik weer wegvluchten in mn verleden, wil ik mn leven van vrijheid en onbezonnenheid...
Soms wil ik terug naar die periode waar ik het duistere kantje van mezelf kon voeden, zodat het kon groeien als een kind in de schoot van zn moeder...

Mijn dagje begon nochtans goed, de dagelijkse sleur die me op de been houdt, ik liep hier alweer rond van 5u30 deze morgen.
Ontbijt maken, kleren klaarleggen, de douche in, dochter en vriend wekken, en hup...off to work om 7u.
En de drukte en goeie gedachten bleven duren, tot zo rond de middag.
Een half uurtje pauze, wa doe ik dan...nadenken.
En ja, toen bedacht ik het plots weer, mijn klein spook is weer naar haar vader voor een week...
Ja, ik ben getrouwd geweest en heb al een zeer venijnige vechtscheiding van een 2 jaar achter de rug.
En blijkbaar, na bijna 3 jaar mijn dochter om de week moeten afgeven valt mij nog altijd zwaar.
Hier zit ik dan, vanavond, helemaal alleen in een groot huis dat gisteren nog vol leven en gezelligheid hing.
De dochter nar hem, mijn vriend gans de nacht werken, en dan val ik telkens weer wat in zak en as.
Had me nochtans voorgenomen dat het allemaal ok was, dat ik er en avondje voor mezelf ging van maken.
Ik ging voor mezelf wa lekkers klaarmaken, lekker lang badje nemen met een goei boek, daarna de zetel in...jaja gwn wat me-time.
In de plaats daarvan zit ik hier, naar de tv te staren zonder dat ik ook maar iets zie van wat er op staat, na te denken...

En ik kan het niet opbrengen ook maar iets te doen om het mezelf wa makkelijker te maken...
Ik hou er blijkbaar van mezelf te folteren zeker

Nu, slapen ga ik nog niet doen, ik denk da ik nog een film ga opzetten, een grote zak chips zal nemen en me verder wa zielig ga voelen...
En proberen niet teveel na te denken, en al zeker niet denken da een goei 2 jaar geleden anders was.
Want da was het helemaal niet ze, als ik hier alles zou neer gaan schrijven over wat en hoe en waarom ik alles deed, dan denk ik dat veel mensen een fout oordeel over me zouden gaan vellen.
Dat de meerderheid me voor gek zou verklaren, ziek, nie goe bij mn verstand :-)
Maar wat kan ik zeggen...

My mind is a dangerous, dark place to be...