Oww what a day

Wat een dag gisteren...

Ik was opgestaan met het meest zalige gevoel, en de ochtend verliep dan ook helemaal zoals het hoorde.
Dochter wekken en klaarmaken voor de speelschool, samen naar de bus om haar uit te zwaaien.
Met mijn teergeliefde hondje een wandeling maken in het vroege zonlicht...

Moest maar om 14u beginnen werken, dus had ik nog wa tijd voor mezelf, en da heb ik ook volledig benut door een fietstochtje te gaan maken en een kort familiebezoekje. Toen ik thuis kwam lag er nog een aangename verrassing in de brievenbus...mijn bestelde boek was er eindelijk...jippie, dat wordt weer een ontspannend avondje was het eerste dat ik dacht :-)

En uit de bergen kwam de echo van khaled hosseini...kan niet wachten het te lezen, aangezien zijn vorige 2 boeken me heel wat leesplezier bezorgd hebben.

Maar kom, ondertussen was het bijna tijd om te vertrekken naar het werk, piece of cake, van 14u tot 19u, of toch dat dacht ik.
Eens op het werk bleek het al gauw niet zo'n rustig dagje te worden.
Druk, druk, druk...

Ja ik ben verkoopster in een vishandel, niet de meest glamoureuze job, maar kom, ik verdien er mijn boterham mee.
Maar de wachtrij was weer immens, en hoe dichter de wijzers 18u30 naderden, sluitingsuur dus, hoe drukker het werd...
Met als gevolg, dat het toch een stuk later was eer ik thuis was, was wel bijna na 20u.
Mijn humeur was hierdoor al ietwat gekelderd, want in de ochtend hadden de vriend en ik afgesproken om eens naar de avondmarkt te gaan.
Dus tegen ik thuis kwam was het eigenlijk alweer veel te laat om te vertrekken, want moest me nog douchen, omkleden, klaarmaken... ( dat visluchtje é :-) )
Dus van die avondmarkt kwam niks meer in huis, zoveel was duidelijk.

maar was het nu dat alleen geweest, dan kon ik da nog aanvaarden, maar nee...
mijn humeur was blijkbaar niet het enige dat gekelderd was...mijn vriend zijn huleur lag duidelijk beneden het vriespunt toen ik thuiskwam en bij ons leid dat ...ja tot ruzie!

Een helse discussie over vanalles en nog wat, het begint bij de werkuren, van daar gaat het naar geld, naar mijn dochter, naar tijd te kort voor ons, naar....zie je mij wel nog graag?
Da kon ik echt wel missen...

Maar ik ben een mens da rap vergeeft, vergeet en al zeker nie boos kan blijven.
Dus heb me terug getrokken in mn badkamer, heerlijk warm badje gevuld, rustig muziekje en mijn boek.
Na anderhalf uur ben ik naar beneden gekomen, volledig ontspannen, ondertussen was hij ook afgekoeld en hebben we het kunnen uitpraten.

Vraag me af wat vandaag zal brengen :-)
Zal alleszins wat drukker zijn vandaag.
Seffens de dochter wakker maken, rap rap naar mijn zus brengen, van daar door naar mn werk voor een lange werkdag (10u-19u30) en vanavond er dan rap weer om. Zal ook weer 21u zijn eer ik thuis ben.
Ik zal zo blij zijn als da toeristisch seizoen voorbij is...das het nadeel van aan de kust wonen é
Maar...
op gebied van werken is het aftellen...aftellen, naar 8 oktober.
want dan zijn we 2 weken in verlof, zowel mijn vriend als ik :-) aftellen naar quality time dus!