Zomercursus gelukzoekers on crossroads Re: 27-4-04
De leerlingen
van de gekruisigde meester
hadden de vlucht genomen en velen van hen waren teruggekeerd
naar Galilea om daar hun gewone bestaan weer op te nemen,
zoals bijvoorbeeld de visvangst op het meer van Tiberias.
Van hun aanvankelijke enthousiasme
was niets meer over gebleven?
Ze waren 'bedrogen' uitgekomen,
hoezeer hun dat ook speet,
maar zij waren absoluut niet in de stemming
de zaak weer
op te pakken
...
~
Maar toen
schijnen er dingen gebeurd te zijn
die hun houding volledig wijzigden!
Niet dat er nog meer 'kosmische tekenen' waren
of belangrijke openbare gebeurtenissen, nee
het ging uiteindelijk om 'privee-zaken die alleen de 'volgelingen' aangingen:
'verschijningen' van de 'overledene',
die zichzelf manifesteerde als levend {!},
hoewel gestorven en
hun opdracht gaf om zijn werk
voort te zetten ...
~
Er is geen enkel
betrouwbaar verhaal over deze 'verschijningen':
het evangelie van Markos rept er niet over;
de drie anderen vertellen er wel over,
maar hun verhalen zijn onderling [on]behoorlijk {?} strijdig;
de 'handelingen der discipelen/apostelen' presenteren hun eigen versie
en geven minstens drie zeer uiteenlopende verhalen over
de verschijningen van de verrezen 'christos'
aan Sja'oel/Paulus van
Tarsjish {Mersin?} ...
~
Maar deze laatste
heeft het in zijn brieven nergens
over de verschijning waartoe hij uitverkoren zou zijn geweest
en beperkt zich tot enkele korte toespelingen!
Toch kan er geen twijfel over bestaan dat deze 'verschijningen'
van de 'opgestane' Yeshu de grondslag vormden
van het geloof in hem als de 'messias'/'gezalfde'/'verlosser' ...
EN van de inspanningen die zijn 'leerlingen'/'discipelen'/'volgelingen'
zich getroostten om deze geloofsovertuiging
te verbreiden?
~
De aloude 'geloofsbelijdenis'
die wordt aangehaald door Paulos in 1 Korinthos {15:3-7} is daar {?}
het beste bewijs van:
'Kie masartie lachem bariesjonah et asjer gam-kiebaltie kie-hamasjiach met be'ad chatieteinoe kefie haktoeviem:
4 Vechie niekbar vechie hoekam bajom hasjliesjie kefie haktoeviem:
5 Vechie nierah el-Keifa ve'acharav el-sjneim he'asar:
6 Ve'acharei-chen nierah lejoter mechamesj me'ot achiem ke'echad asjer roebam odam bachajiem oemiektsatam jasjnoe:
7 Ve'acharei-chen nierah el-Ya'akov ve'acharav el-kal-hasjliechiem
{8 Ve'acharei choelam nierah gam-elai kmo el-hanafel!}
~
oftewel zo'n
twintig jaar naar Yeshu's kruisiging
zegt/schrijft Paulus:
Want ik breng jullie de overlevering op de eerste plaats die ik ook heb ontvangen dat de gezalfde voor onze zonden gedood is volgens de schriften
4 en dat hij in het graf werd gelegd en na drie dagen opstand volgens de schriften
5 en dat hij werd gezien door Petrus en dan door de twaalf
6 en daarna door meer dan vijfhonderd 'broeders' waarvan het merendeel nog in leven is maar sommigen al slapen
7 en daarna werd gezien door Jacobus en alle 'apostelen'/voorgangers ...
{8 en na al die anderen ook nog door mij als 'n soort
'overtijdig/verlaat geborene'}
~
Daarom zou het dus belangrijk kunnen zijn om zich een nauwkeurig beeld te vormen van wat er nu werkelijk kort na de 'begrafenis' van Yeshu is gebeurd!?
Het late en nogal
legendarische karakter van de verschillende verhalen maakt ze voor een historicus onbruikbaar,
met uitzondering van het verhaal over de verschijning aan Sja'oel van Tarsjisj, waarvan naar het schijnt minstens drie versies terug te voeren zijn op twee onafhankelijke overleveringen;
EEN afkomstig uit de 'gemeenschap' van Damascus en de ander van een groep 'zendelingen' die Paulus vergezelden.
Er zit in de stukken die deze twee overleveringen gemeenschappelijk hebben een historische kern?
~
Het ontbreken van enig oud verhaal
over al die 'verschijningen' kan gemakkelijk worden verklaard door het 'sacrale' karakter van een ontmoeting met een 'goddelijk' wezen?
Men kon beweren dat men de verrezen Yeshu had ontmoet,
zoals Paulus zelf dat doet,
en bevestigen dat anderen dezelfde ervaring hadden gehad -
zonder het te hebben over de gebeurtenis zelf?
Daarentegen was de opsomming van de verschillende verschijningen
van de verrezenen al heel gauw een wezenlijk element van de
geloofbelijdenis geworden ...
~
Deze aangehaalde en herhaalde formulering zoals hierboven,
die al 'onaantastbaar' was in de jaren 50 van het begin van onze gangbare
jaartelling, toen Paulus in Korinthe 'evangeliseerde',
toont dat duidelijk aan!
Dat wil zeggen dat die verschijningen van wezenlijk belang waren in de ogen van de 'christenen', wat betekent dat wij ze niet helemaal kunnen
verontachtzamen en 'links laten liggen'?
~
Nog een ander gegeven
is interessant voor de historicus:
twee van de evangelien vermelden dat een of enkele vrouwen
deelgenoot mochten zijn van die allereerste verschijning van Yeshu
na zijn 'dood door kruisiging' en 'drie dagen in het graf gelegen te hebben'.
DIT gegeven dat niet belangrijk genoeg werd gevonden om in de geloofsbelijdenis te worden opgenomen ~ vanwege de geringe status van de vrouw in die tijd ~ maakt alle kans deel te gaan uitmaken van die
'historische' kern?
Een leeg graf
valt nog wel te 'behappen'!
Maar een levende leraar
is 'andere koek'?
























Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende