Wat vreest gy dan klein kuddeken? Die om-ziet ver-

Hoe krachtig
straalt dan ook in dit hoofd-
stuk, en in de woorden van onzen TEKST, de voortreflijkheid van
deezen grooten Koning door? Hy zegent met een enkel woord; hy toont zijn almagt,
en bestier over de Visschen der Zee; hy bewijst zijne schepping-kracht;
hy herstelt Petrus in zijn predik-dienst; hy voorspelt zijn martel-lot;
hy bevestigt zijne vrijmagt over dood en leven,
en geeft onze Euangelist eene schrijfstoffe,
die het bereik der menschen-vernuften
oneindig te boven gaat.

Zo veele stukken, zo veele gronden van heilige verwondering en dankbaarheid, en vertrouwen.

Want beheerscht hy alles?
Wie zal ons konnen deren?
Bestiert hy alles?

Hoe konnen wy hem genoeg danken?
Hoe zijne grondelooze genade genoeg met verwondering roemen?

Maar woorden zijn hier niet genoeg, de daaden moeten spreken, en de waarheid bewijzen!

Het is ligt te betuigen, dat men Yehosjoea lief hebbe, maar 't valt bezwaarlijk die liefde te betonen,
in lijden, in strijden en martel-dommen. Als de dood aan den man gaat, ziet men best en regt,
wie Yesjoea lief hebbe. Hoe menig zoud met Petros zeggen: HEERE, GY WEET, DAT IK U LIEF HEB,
maar hoe weinigen zouden met Petrus voor Yesjoe sterven willen?

Dit leven valt hen te zoet, en te vermaaklijk, om niet voor den dood te schrikken:
de dood, de Koning der verschrikkinge, doet hen tsidderen en beven, als zy daar aan denken: hoe zouden zy galg en rad, en vuur, en zwaard, en moord-schavotten durven aanzien, en tarten,
om de waarheid van 't Euangelium?

Die kennen zy niet, hoe zoudenze daar voor strijden?

Die beminnen zy niet, doe zouden ze daar voor sterven?

De weereld, de weelde, de wellust, de grootsheid, de begeerlijkheid, is al hun vermaak,
hoe zoudenze dat missen konnen?

De dood ontrooft dat alles, hoe zoudenze dien niet vlieden?

Ongelukkige menschen!
Wat zoud gy doen, indien MOSJIACH u riep te lijden en strijden,
gelijk hy onze voorouders riep, en Petrus voorspelt?
Of waant gy, dat de CHRISTENHEID besta
in het genot der weereld-weelde?

In uitwendige belijdenisse?
In schijn-deugd?
In groote woorden?
Die Christus zo lief heeft,
die heeft Christos niet lief.

Maar hoe troostrijk is 't
voor de waare Liefhebbers des Heeren,
dat hy dood en leven in zijne grootmagtige hand hebbe, en tot zijne eer bestiere.
De vijanden mogen woeden, maar vermogen niets meer, dan G d hen toelaat.

De pporten der helle mogen list en geweld paren, maar zullen G ds kerk noit overrompelen.

Wat vreest gy dan klein kuddeken?
het welbehagen des Vaders is,
u het Koninkrijk des hemels
te geven.

Zoud gy niet strijden, om die onverderflijke kroon te winnen?

Zoud gy den dood schromen, om eeuwig te leven?

Ziet dan niet om in deeze loopbaane, maar streeft naar den prijs der hemelsche roepinge.

Houd u niet op, met het geen anderen doen, maar behartigt het geen u te doen staat.

Die om-ziet, verachtert. Die zich in anderer doen INLAAT, vergeet zijn eigen plicht.

Vraagt niet, WAT ZAL DEEZE?
Maar volgt Yeshu, werwaards hy ook ga!
Schrikt gy voor kruis en marteldood?
Yeshua, die ons beter kent, dan wy ons zelven,
zal ons versterken, en krachten geven,
om de zwakheden van het vleesch
te overwinnen.

Petrus moest ook gaan, daar hy niet wilde,
en 't vleesch voor schroomde, maar de Heere
maakte hem vrij-
en blijwillig.

Hy is nog dezelve,
en zijn arm is
niet verkort,

Die hem niet verlaat,
dien zal hy niet verlaten, maar beveiligen, en door den dood overbrengen in een volzalig hemelleven: zo ging ons Mosjiach voor,
zo moeten wy hem volgen.

Konnen wy ook
beter Leidsman hebben, als dien oppersten Leidsman ter zaligheid,
die de weg, de waarheid,
en het leven is?

Zend dan.
o G d!, uw licht,
en uwe waarheid,
dat ons die leiden:
richt onze schreden,
ondersteun ons, als wy wankelen,
versterk ons, als wy vertragen,
en doe ons lopen het pad van uwe geboden,
doe ons gaan van kracht
tot kracht, tot dat
wy voor u
in TSION
verschijnen.