Want [sh140bc] onder die omstandigheden v/d zomer
VAN
'1940', TOEN
"AH" NOG HOOPTE
DAT ENGLAND ZOU BIJDRAAIEN,
was er in France natuurlijk nog géén vernietigingsdrang/politiek mogelijk
zoals hij die al wèl in Polen bedreef èn het volgend jaar
in Rùsland beginnen zou!
Maar 'n ànder oorlogsdoel
dan vernietiging kòn Dolfiezalfie zich júist voor France klaarblijkelijk níet vóórstellen
& dááròm was 't binnen zíjn denken wèrkelijk 'n ònmógelijkheid òm met Frankrijk vréde te sluiten, die om nùttig te zijn tot verzoening of éigenlijk zèlfs tot ver-eniging [HÈRENIGING?] hàd móeten leiden!? De gedachte aan vernietiging was nog niet opgegeven:
haar verwezenlijking was alleen nú zó nog even 'verdáágd' of werd althans ópengelaten?!
Op z'n minst wilde "Wolfje" in dìt opzicht nog
níets voor ònmogelijk houden.
Op merkwaardige wijze
vallen híer twee karaktertrekken van AH SÁMEN,
die elkaar o/h eerste gezicht lijken tegen te spreken: zíjn zg.
bindingsangst èn z'n programmatische stijfkoppigheid! Díe combinatie
van deze beide karaktertrekken maakte HÈM tot zekere hoogte volkomen blìnd voor 'de werkelijkheid'?
Híj had géén óóg voor zowèl de onverhoopte, niet in het programma opgenomen kansen als voor de gevaren die het programma doorkruisen! Híerin onderschéidde hij zich van STALIN, met wie hij voor 't óverige véél eigen-schappen geméén had (óók de wréédheid, waarmee we ons eveneens 'onvermijdelijk' móeten bezighouden): Stalin híeld àltíjd 'n
wakend óóg op 'de realiteiten' om hen heen; Dolfiezalfie achtte zich
in staat bèrgen te verzetten.
Èn was al decennialang
min of meer voor korter
of langere tijd zwaar
verslaafd aan drugs
èn ...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende