Wake up little Suzy (we're gonna go home on ...)

Feuerbach ontkent op grond van zijn inzicht over principiële onzekerheid de mogelijkheid van een definitieve verlossing, en keert daarom terug naar het concrete hier en nu. Een beter verhouding tussen mens en medemens zou verbetering moeten moeten brengen. Marx kijkt breder maatschappelijk & historisch: hij geeft van daaruit wegen aan om toch te blijven strijden voor 'n steeds groter vrijheid & daarvoor bevrijdende resultaten te boeken. 't Ging volgens hen om 'n (steeds) beter, socialistischer maatschappij: maar 'n totale blauwdruk van 'n ideale maatschappij wijst KM af als utopisch. De utopie TREKT, intrigeert, verlokt & verdient actie, maar wordt zo nooit helemaal bereikt!

Deze progressieve actie moet uitgaan v/d reële mogelijkheden v/d mensen van DAT moment: 'n maatschappij die helemaal volmaakt is, bestaat niet. LF's bekendste biel is Het wezen van het christendom uit 1841: vanuit de filosofie van zijn tijd waarin zo de theologie zo'n sterke rol speelt, & vanwege de discussies over de rol v/d kerk & clerus i/d samenleving, wil LF 't wezen & functioneren van religie graag onthullen. Hij richt zich i/d eerste plaats op de kern & de functies v/h christendom, maar zijn kritiek heeft 'n veel breder strekking.

't Komt erop neer dat hij dolgraag de grondslag v/h religieuze denken & z'n relatie met de speculatief-idealistische filosofie wil begrijpen?

Die oplossing vindt LF in de antropologie: 't gaat om de ontwikkeling v/d mens & 't verminderen van onze problemen, & om diens - vaak nog o zo vervreemde(nde) - zelfreflectie. Kortom: LF stelt in z'n filosofie de mens centraal. Inzicht i/d menselijke ervaringen maken de theologie & de idealistische filosofie beter verklaarbaar, ogenschijnlijk begrijpelijk & vooral ook veel meer bekritiseerbaar. Dit nieuwe den-ken dat zo nu zo energiek van 't filosofisch idealisme afkeert, wil mensen wakker schudden, kneedbaarder maken om hun vervreemding & verstarring te kunnen beëindigen. LF eist: "Filosofie moet wakker schudden, ons denken prikkelen, & niet langer ons verstand verder gevangennemen met behulp v/d geestdodende werking van 'n plechtig (uit)gesproken of statig geschreven woord."

Voortaan zou 't hopelijk veel meer gaan om de kritische bevestiging v/d werkelijkheid dan om de botte ontkenning & verafgoding ervan.