waarom?

*

WAAR
mensen zijn
ontstaan
problemen!




Ons
hele bestaan
hangt van nooddruft
aan elkaar?


En
diegenen die
lijden
verlangen naar
verlichting
van het smart
...

Als
alles 'goed' gaat
schijnt er geen vuiltje aan de lucht:
men babbelt, kletst, eet, drinkt
en is vrolijk.

Maar
owee & pas op{!}
als er teleurstellingen ontstaan
of onverwachte ellende
opduikt!

DAN
zijn de rapen
nog lang niet gaar
en krijsen we van pure radeloosheid
alles en iedereen bij elkaar,
wordt er al of niet naar een oplossing gezocht
of 'er iets op gevonden',
wordt een evenwicht al of niet
hersteld en ...
gaan we op weg
naar de volgende
crises?!

DAT
soort eeuwige
vragen blijft ons mensen
kwellen en 'op de proef
stellen'?

En
IEDEREEN
krijgt er vroeger of later
'mee te maken &
van doen'!

~*~

HET
probleem van het lijden
kun je niet keurig oplossen
om het vervolgens in een archief
op te bergen.

Het
duikt
steeds weer op,
als een duiveltje uit een doosje &
als de EEN of Andere storm
wreed toeslaat,
als de buren
slecht nieuws vernemen over
hun gehandicapte kind,
als iemand
in je familie de afschuwelijke diagnose
van kanker of iets dergelijks
te horen krijgt, of ...
als ikzelf met een klacht naar
de dokter
moet.

We
worden geboren
in stromen van bloed & vruchtwater,
onder tranen & pijn;
we sterven op vergelijkbare wijze,
en tussen geboorte en dood
BLIJVEN we ons afvragen:
WAAROM?

DAT
is dus ook de reden
dat ik steeds weer terugkom
bij bijbelboeken
zoals JOB!

Ik
ging er
destijds vanuit dat,
van ALLE bijbelboeken, DIT boek
de meest diepgaande analyse
van het lijden bevat.
En als je me toen had gevraagd
WAAR het boek JOB over ging,
dan had ik zonder aarzelen
zoiets geantwoord
als:
"JOB?
IEDEREEN weet toch
waar het boek Job over gaat?
Het is HET boek in de Bijbel over
het probleem van pijn
en lijden!"

En ik
verwijs dus nog altijd naar Job
als ik schrijf over lijden,
en ongetwijfeld is DAT "HET" Thema
in het grootste deel van het boek
[3-37] EN in de meeste van
onze eigen
mydiverhalen?

Er
GEBEURT
eigenlijk niet veel in deze 'hoofdstukken':
het gaat alleen maar over
een stuk of vijf prikkelbare oude mannetjes
- JOB, zijn drie vrienden
en de zwijgzame Elihoe -
die daar zaten te zitten en discussieerden
over het lijden ...

Zoals
de ziekenbezoekers
die door geinterviewde 'bedlegerigen'
dus ook vaak worden beschreven,
proberen Jobs vrienden
de 'slingerstenen en pijlen
van het wrede noodlot'
te verklaren, die de arme Job hadden getroffen;
zij bereikten ongeveer hetzelfde resultaat als die 'bezoekers' ~
ze praatten Job nog verder
de put in!

'Oudtestamentische gelovigen'
zoals Job en z'n vrinden reageerden geschokt
toen ze werden geconfronteerd met het lijden,
want ze mochten verwachten
dat G D hen zou 'belonen'
met voorspoed en
gezondheid?

Het boek JOB
gaat dus een stapje verder dan het
'geloof bij overeenkomst',
waarvan het OT in grote lijnen uitgaat:
ALS je het goede doet, DAN word je gezegend,
en als je het kwade doet dan word je
gestraft!

Veel 'geleerden'
zijn ervan overtuigd dat het boek Job
een beslissende rol heeft gespeeld
bij het in het reine komen
van Israel
met de calamiteiten
die het volk heeft moeten ondergaan en waarop
het tot op de mydidag van vandaag
'geabonneerd' schijnt
te zijn ...

IN
dit klassieke verhaal
over EEN persoon
werden DE vragen geformuleerd,
die het volk kwelden:
HOE is het MOGELIJK dat 'G ds uitverkoren volk' telkens WEER
getroffen wordt door ZOVEEL
rampspoed?

In het boek JOB
wordt de aandacht inderdaad gericht
op het probleem van het lijden,
maar dan wel op een zeer verrassende manier:
onze [in]dringende vragen worden geniaal verwoord,
maar vervolgens wordt ons gevraagd
om uit een heel ANDER perspectief naar de problemen
te gaan kijken!

Het boek
Job heeft met andere delen
van 't OT gemeen [en met veel van onze eigen mydiverhalen]
dat het aanvankelijk WEERSTAND oproept,
omdat het ons niet de antwoorden geeft, die we graag
zouden willen horen ...

VREEMD genoeg
voldoen die antwoorden later wel,
doordat we worden gewezen op een heel ANDERE 'denkrichting'
die gekenmerkt wordt door eerlijk realisme
en die een sprankje hoop
laten zien.