Waar staan al die potten met bonen & brij?

De
genetische dragers
(biologische ouders) zijn
het meest geneigd om voor hun kroost te zorgen.
Ons nieuwe evolutionaire argument is dat het evolutionair noodzakelijk is
voor het voortbestaan van onze menselijke soort
dat er een roluitwisselbaarheid bestaat
bij de twee genetische dragers:
man & vrouw.

Het leven
in groepsverband
geeft nog meer garanties
dat er taken over en weer overgenomen kunnen worden.
Bij de mens zijn de genetische dragers van het kind dan ook ingebed in een sociale structuur,
waarbij een deel - familie zoals grootouders - drager is van dezelfde genen.

Dit alles betekent uiteraard niet
dat kinderen niet goed kunnen opgroeien zonder hun biologische ouders,
het geeft slechts de biologische basis structuur aan
net als bij onze taal, 'religie'
& 'levensfilosofie'.

Het betekent ook
dat zorgen voor een niet-biologisch nageslacht
een extra inspanning vergt en ietwat minder vanzelfsprekend is.
De sekserollen moeten duidelijk ontwikkeld zijn om het kind op de wereld te kunnen zetten
en de eerste verzorging te kunnen geven, van de conceptie tot aan het zogen.

Daarnaast is het noodzakelijk dat de sekserollen deels onderling inwisselbaar zijn
om continuiteit in de verzorging van het kind mogelijk te kunnen maken: het wegvallen van de ene ouder moet opgevangen kunnen worden door de andere ouder.

Zo bestaat er een evolutionair aanwijsbare reden waarom mannen en vrouwen niet alleen verschillend maar ook hetzelfde moeten kunnen zijn. Er bestaan dus biologische en evolutionaire argumenten voor de verschillen, maar ook voor de overeenkomsten.

De eeuwenoude discussie nature/nurture in sekse-verschillen lijkt me onderhand wel
wat achterhaald als we dat doen plaatsvinden op het niveau dat de verschillen 'nature' zijn en de overeenkomsten 'nurture'.

Voor zowel verschillen
als overeenkomsten bestaan nu eenmaal evolutionaire redenen
die biologisch, bijvoorbeeld hormonaal, ondersteund worden.
Daarom was die ondertitel van Delfos' De schoonheid van het verschil dan ook:
Waarom mannen en vrouwen verschillend zijn EN hetzelfde.
De rolinwisselbaarheid is een evolutionair argument dat er niet alleen verschillen tussen mannen & vrouwen moeten zijn, maar ook overeenkomsten.

Het voorbeeld
van 't al eerder & vaker aangehaalde ruimtelijk inzicht laat zien
dat er een kern van verschil is [mannen & vrouwen verschillen in {bijvoorbeeld} ruimtelijk inzicht],
maar dat daaronder weer 'n overeenkomst bestaat [het ruimtelijk inzicht van vrouwen
wordt belemmerd door empathie] die beide hormonaal ondersteund worden.

Hormonen werken structureel,
maar zijn voor hun niveau afhankelijk van omstandigheden, leeftijd & levensfase.
Ze kunnen ook tijdelijke wisselingen in gedrag bevorderen. De vraag is nu of de mens zich
via het verschil of via de overeenkomst zal gedragen.

Er is opnieuw een concept nodig
om de gedrags-patronen binnen deze overeenkomsten en verschillen
te organisaeren. Gedrag moet georganiseerd zijn in een rangorde waarbinnen de verschillende gedragingen mogelijk worden.

Deze organisatie kan tot stand komen
via wat we het voorkeursgedrag noemen: een neiging tot gedrag die diep is ingebed in het ontstaan
en het functioneren van de mens.

Het voorkeursgedrag
verklaart de overeenkomsten en verschillen
tussen de seksen, & geeft de leidraad voor ons gedrag aan. Ook in bijbelverhalen komen we al
'n aanzet tegen op diverse plaatsen in die richting. G d is zowel 'mannelijk' als 'vrouwelijk':
de mens is vrouwelijk EN mannelijk, alles wat er is heeft altijd minstens twee kanten zoals yin & yang, ei & zaad, licht & donker, droog & vochtig, land & zee, boven & beneden, ochtend & avond,
dag & nacht, planten & bomen,
'n beweging &
'n rust
...

Daaruit
volgt als vanzelfsprekend
dan ook ontdekking van leven & dood, goed & kwaad, gezond & ziek?!
"Laten we mensen maken ['goden & godinnen'] die ons evenbeeld zijn & op ons lijken!" als paar & als individu, naakt & 'omkleed' met gevoel & verstand, teken & taal,
gebaar & verhaal in mimiek
& kunst.

Deze 'g d'
verschijnt dus ook zowel in & aan mannen & vrouwen van 't begin af aan:
we zijn anders EN het-zelfde in al ons doen & laten [eerlijk zullen we alles delen:
soms ik 'n beetje meer dan jij?]! Ter afsluiting van 't verhaal van de engel van g d die bij 'n bron
i/d woestijn aan Hagar verschijnt, is in enkele targums te lezen dat de memra [de logos/'t woord] van g d aan haar verschenen was, & tot haar had gesproken in Genesis 16:13
watikra sjam-yahweh hadoveer eeleiha atah eel ro'ie kie amrah hagar haliem raietie acharei ro'ie: alkeen kara labe'eer be'eer lachai ro'ie hieneh vein-kadesj oevein bered
'n Engel g ds trof haar aan in de woestijn bij 'n waterbron toen zij zwanger was geworden door Avraham van Isjmaeel & vluchtte voor Sarai daar die haar 't leven zo zwaar maakte, de bron die aan de weg naar Sjoer ligt.

"Hagar, slavin van Sarai, waar kom je vandaan & waar ga je heen?"
vroeg die engel.
"Ik ben gevlucht voor Sarai, mijn meesteres!"
antwoordde ze.

Om 'n kort verhaal niet [alweer] al te lang te maken:
de engel zei haar terug te gaan & Sarai weer gehoorzaam te zijn: ik zal jou ook heel veel nakomelingen geven, zoveel dat ze niet te tellen zijn, je bent nu zwanger, je zult 'n zoon ter wereld gaan brengen
die je Isjmaeel moet noemen ["zoon van g d"], want de eeuwige heeft gehoord hoe zwaar jij het
te verduren had. Hij zal 'n wilde ezel van 'n mens zijn: hij schopt iedereen & iedereen schopt hem!
Met al zijn verwanten zal hij
in onmin leven!
{13}
Toen riep zij
de eeuwige aan die tot haar gesproken had:
"Jij bent 'n G d v/h zien want heb ik hier niet degene gezien die naar mij heeft omgezien?"
Daaraan dankt die bron die daar in zijn naam, Lachai Roi, die ligt tussen Kadesh & Bared!
In het verhaal van de brandende braamdoornstruik is 't volgens de Targum Neofiti de memra van g d
['g ds woord'] die aan Mosjeh verschijnt in Exodus 3:4-12. Deze memra g ds is door Egypte getrokken om de eerstgeborenen te doden [in EX 12:12-13,23,29] ten tijde v/d 'ontploffing van Thera'
met verstrekkende gevolgen?!

De engel
die voor 't volk Yisraeel uitgaat
[bij nacht als vuur & overdag als wolk],
wordt ook met deze g ds logos [memra/woord] geidentificeerd
in EX 23:21-22 in diverse targumiem. Zo ook zegt yahweh dat hij bij de ark v/h verbond Mosjeh
zal ontmoeten door bemiddeling v/d memra in EX 25:22.
Nu zijn die targums nog wel moeilijk precies te dateren, maar v/d meeste targumiem wordt aangenomen dat ze in de vorm waarin ze nu bekend zijn ruimschoots na de eerste eeuw van onze jaartelling
op schrift zijn gesteld. Deze Targum Neofiti wordt echter wel i/d eerste of tweede eeuw NC gedateerd. Vergelijking met de Alexandrijnse geschriften wijst in ieder geval uit dat de targums ten aanzien v/d Memra oude{re} tradities bevatten. Het mag dan in theorie misschien wel mogelijk zijn
dat de auteurs die de Schrift vertaalden v/h Hebreeuws i/h Aramees
dit element aan Alexandrijnse, Griekstalige auteurs hebben ontleend,
maar Danny Boyarin deelt in Border Lines {128} deze opvatting niet.
Waarschijnlijker is dat de voorstelling van G d die zich laat kennen en handelt door zijn Woord [Logos/Memra] NIET uit Alexandria stamt,
maar - ook gezien de OT-wortels -
teruggaat op het land Israel,
later ook wel Palestina
genoemd na de
aanvang v/d
Diaspora.