Waanzin, onkunde & roekeloosheid

(SH) Gedurende de eerste paar maanden droeg De Vaux delen v/h materiaal over aan z'n collega's Benoit, Milik & Baillet v/d École Biblique in Oost-Jerusalem.

Samenzweringstheoretici haastten zich om 'r, op 't lasterlijke af, op te wijzen dat alle 4 bijbelwetenschappers rk-priester waren, zodat van hen niet mocht worden verwacht dat zij iets wat voor hen strijdig was met de bestaande rk-opvattingen inzake de oorsprong v/h Chris-tendom op objectieve wijze zouden behandelen.

Hoe dan ook, de Poolse onderzoeker Milik schijnt de nijverste onder hen te zijn geweest, & z'n werk geniet tot op de huidige dag groot respect. Hij was ook degene die later 'n begin maakte met 't onvoorstelbaar moeilijk werk v/h classificeren v/d fragmenten uit Grot 4 & 't redigeren v/d niet-bijbelse teksten uit Grot 1; tot de inspanningen v/d Franse Baillet behoorde redactiewerk aan veel v/d fragmenten uit 4 andere grotten, naast de vermaarde Rol v/d Oorlog.

Als gevolg v/d ontdekking van Grot 4 & de gestage stroom van enorme aantallen daar gevonden fragmenten, organiseerde DV in '53 'n groep onderzoekers die later bekend zou worden als The International Team: dit bestond uit zorgvuldig geselecteerde onderzoekers die de verschillende archeologische onderzoeksinstituten in Oost-Jerusalem vertegenwoordig-den; Milik & Baillet maakten geen deel uit van dit TIT! Aanvankelijk had 't team nog 6 jonge & onervaren leden extra: in weerwil v/d verbitterde kijk van degenen die de hele operatie als 'n camouflage voor 'n door 't Vaticaan geïnspireerde samenzwering wilden zien, was de verdeling van con-fessies in dit team beslist evenwichtig - 4 rooms-katholieken & 4 protestanten. Tot de nieuwe leden behoorden de Amerikaan Frank Moore Cross, verantwoordelijk voor de publicatie van veel bijbelse handschriften; de excentrieke Engelsman John Allegro {@ vliegenzwam}, die de uitgave van 'n selectie para-bijbelse werken & commentaren verzorgde; de Amerikaan John Strugnell (die later overging tot de RKK), die de uitgave van niet-bijbelse teksten & diverse liturgische werken voor z'n rekening nam; de Amerikaanse monseigneur Patrick Skehan, die aan delen van bijbels & 't Grieks materiaal werkte; & de Franse abbé Jean Starcky, die zich ook had toegelegd op niet-bijbelse, in 't Aramees geschreven teksten.

Ook de Duitser Claus Huntzinger maakte deel uit v/h team, maar hij haakte al spoedig af.

Geen enkel lid v/h team was joods, laat staan Israëli. Aangezien al dit materiaal dat in Qumran gevonden was van joodse origine is, lijkt dit vreemd, zelfs als we de samenzweringstheorie over 't Vaticaan buiten be-schouwing laten ~ totdat we met leedwezen ontdekken dat veel leden v/d groep bekendstonden als ANTISJEMIETEN of op z'n minst PRO-ARABI-SCHE SYMPATHIEËN eropnahielden! 't Is schandalig dat joodse onderzoekers niet vóór 1990 de kans hebben gekregen om zich intensief met dit werk bezig te kunnen houden, hoewel dit ná dat jaar voor enkele joodse onderzoekers wèl 't geval werd. Waanzin, onkunde & roekeloosheid ~~~