Wèl of niet lezen? {En waarom dan wel of niet?}

Boekrecensie religie uit de trouwe verdieping van rel & fil! 'n Verfrissende kijk op 't zwijgen van 'g d'.

Marjo Korpel & Johannes de Moor: De Zwijgende God. Skandalon, Vught. ISBN 9789490708; 316 blz. €28,50
Met dank aan Sjoerd Mulder.

De schrijvers:
Marjo Korpel is universitair hoofddocent Oude Testament aan de Universiteit Utrecht & daarnaast predikant i/d Protestantse Kerk in NL (de PKN); Johannes de Moor is emeritus hoogleraar Semitische talen & culturen v/h Oude Nabije Oosten a/d Protestantse Theologische Universiteit. Begin 2011 verscheen van deze auteurs de Engelstalige studie 'The Silent God'. 'De Zwijgende God' is geen vertaling, maar 'n bewerking voor 'n niet-gespecialiseerd publiek.

De thematiek:
In onze naoorlogse cultuur is de afwezigheid van G d een steeds weer terugkerend thema i/d kunsten & 't denken v/d romans van Jan Siebelink tot & met de films van Ingmar Bergman, v/d geschriften van Eli Wiesel tot de 'God-is-dood-theologie'. Déze ervaring van 'G ds zwijgen' wordt dan meestal gecontrasteerd met de bijbelse taal waar G d regelmatig duidelijk spreekt. In 'De Zwijgende God' proberen de auteurs, door nauwkeurige bestudering v/d bijbelboeken & allerlei andere bronnen uit 't Oude Nabije Oosten, te ontdekken wàt men vroeger eigenlijk bedoelde wanneer men 't had over 'n sprekende of zwijgende God. Vanuit déze inzichten voeren de auteurs 'n gelovig pleidooi om 't zwijgen van g d vanuit 'n bijbels perspectief te herzien.

Karakteris-tieke zin:
"Veel mensen geloven nog dat berichten van God op z'n minst door engelen moeten zijn overgebracht om waar te kunnen zijn."

Opvallendste stelling:
Moderne bijbellezers kunnen zich verbazen over de relatieve duidelijkheid waarmee God i/h OT lijkt te spreken:
"G D SPRAK TEGEN DE KONING', 'DE HEER ZEI TEGEN NOACH'"
De auteurs van 'De Zwijgende God' vergelijken al deze teksten met andere teksten uit 't Oude Nabije Midden Oosten, & concluderen dat hier sprake is van 'n stijlmiddel dat voor moderne lezers (nogal) misleidend kan zijn. Ze tonen aan dat formuleringen als 'G d sprak' conclusies waren van 'n lang & complex proces waarbij 't volk & de koningen of kroniekschrijvers erachter probeerden te komen òf 'n boodschap werd medegedeeld door 'religieuze professionals', bij-voorbeeld 'n profeet of waarzegger. Maar aangezien deze elkaar nogal eens tegenspraken, wist men niet zomaar wie men nu (wel of niet) moest geloven. Als 'r staat 'G d sprak', wordt 'r dus niet bedoeld dat G ds stem luid & duidelijk uit de hemel had geklonken. En de bijbel laat dan ook (heel) veel ruimte voor de eigen verantwoordelijkheid
van mensen om G ds stem te horen. Bijbelse openbaring is vlg. deze auteurs daarom géén kwestie van éénrichtingsverkeer, waarbij 'n boodschap uit de hemel recht toe recht aan naar beneden komt vallen, maar 't is 'n (zeer) creatief proces
'tussen G d & mensen'.