Vredige Verzoening met Voormalige (Volks)Vijanden?

Bij P treedt dit nergens duidelijker aan 't licht dan in z'n beroemdste werk, 't allereerste hoofdstuk van Genesis, waarin hij beschreef hoe Elohiem in zes perioden ('dagen' hemel & aarde schiep (via woord & beeld)!

Dit was dus duidelijk geen letterlijk op te vatten, 'historisch kloppend' Verhaal over 'de Schepping': de redacteuren plaatsten P's Vertelling naast Y's scheppingsverhaal, dat er nogal van verschilt: in de Oudheid was kosmogo-nie een genre dat veel eerder 'therapeutisch' dan feitelijk bedoeld was!

Mensen reciteerden scheppingsmythen aan 't ziekbed, bij 't begin van een nieuwe onderneming of een nieuw jaar, wanneer ze ook maar de behoefte voelden aan de bezieling door de goddelijke bezielende levenskracht die, op Welke Inventieve Manier dan ook, 'alles had geschapen' (in gang gezet: zin aan gegeven)? P's Verhaal moet toen dan ook haast wel een erg grote troost geweest zijn voor deze ballingen die vonden dat Yahweh ONEERVOL was verslagen door Mardoek, god van Babylonia: in tegen-stelling tot Mardoek, wiens schepping v/d wereld éénmaal per jaar met spectaculaire riten moest worden vernieuwd op de ziggoerat van Esagila, hoefde YHWH géén andere goden te bevechten om 'n geordende kosmos te scheppen uit die aanvankelijke chaotische woeste lege duisternis ~~

De oceaan was geen beangstigende godin zoals Tiamat, die Mardoek tot haar bittere eind bestreed, maar nu niet veel meer dan de grondstof v/h universum. De zon, maan & sterren {& meteor(iet)en, kometen e.d.} waren voortaan geen 'godheden' meer maar gewoon wezens & natuurkracht!

YAHWEH 's overwinning hoefde niet meer 'vernieuwd' te worden: hij voltooide z'n werk in 6 dagen & rustte uit op de 7de ('t was al 'volbracht' ~~

In DIT scheppingsverhaal is géén hoogdravende polemiek vervat; 'r staan geen schimpscheuten in & is aanvankelijk nog zonder enige agressie?!!

In 't antieke Nabije Midden Oosten schiepen goden de wereld NA 'n hele reeks zeer hevige, afschuwelijke gevechten; zelfs Israëlieten vertelden 'r verhalen over Jahweh die in de oertijd zeer grote zeemonsters versloeg! Maar P's scheppingsmythe was geweldloos: 'g d' sprak simpelweg z'n/d'r bevel uit & één voor één ontstonden zo de componenten van onze 'eigen' wereld! Aan 't eind van elke dag zag G d dat alles wat hij/zij 'r gemaakt had TOV, 'goed' was, & op de allerlaatste scheppingsdag was alles 'zéér goed' & zegende hij/zij z'n/d'r HELE schepping, inclusief de Babyloniërs hoogstwaarschijnlijk (& "Zichzelf"?! Alles & iedereen moest zich voortaan gaan gedragen als YHWH, rusten op de symbolische zevende dag, om zó 'g ds wereld' te dienen & elk van z'n/d'r schepselen zegenen. Eenvoudiger kan 't haast niet gezegd & voorgelezen worden voor 't kleine kind!?

In die zin bracht Ye(ho)sjoe(a) de 'allerlaatste' vervolmakende finishing touch aan die al bijna 20 eeuwen z'n/d'r 'geestelijk werk verricht in ons' ....