voet- & spoorzoekers: {mydizieleroerselen in mud!}

Rustig verder
aan de hand van Danny,
Uri, Sue, David, Mat, Gaya &
al die andere invloedrijken op
mijn korte bestaan van na de Tweede Wereldoorlog:
als zwerver wilde ik steeds verder, hoger, onbekende
streken & tijden bezoeken, aanvaardend,
bespottend, vergelijkend, beschrijvend,
loslatend & verwerkend!!

Volgens Yochanan
{18:3} kwam zo dus ook de Tempelpolitie
in die nanacht/vroege ochtend
van de vijfde & de zesde dag
naar de hof van Gethsemane op de Olijfberg
[mijn eerste nacht in de Oude Stad bracht ik daar ook door in mei '67],
vergezeld van een Romeins cohort ['n tendentieus verzinsel van de bron van Yochanan?]
en Yehoedah Isjkeriot [uit Keriot, als 'messentrekker' en/of leugenaar?]:
Yehoedah begroette Yehosjoea op de gebruikelijke manier
om hem zo in het donker aan de beambten
bekend te maken.

Het verraderlijke
in Judas' optreden
en de ironie in zijn begroeting
worden blootgelegd in Yesjoea's reactie
volgens Lucky Luke {22:48}:
'Yehoedah, lever je de mensenzoon [of: iemand] over met 'n kus?'
Opeens sloeg een van Yesjoe's volgelingen Malchus de slaaf v/d hogepriester
& hakte hem 'n oor af, maar JC zei:
'HOU DAARMEE OP!'
{Je hoort 't Hansje
Teeuwen zeggen?}!

Tegen de overpriesters,
de Tempelwacht & de oudsten die op hem af waren gekomen, zei JC:
'Alsof ik een bandiet ben, zo zijn jullie met zwaarden en stokken op me afgekomen.
Dag in dag uit was ik bij jullie in de Tempel, en jullie hebben me niet aangehouden?!'

[Xenophon
benadrukt in zijn herinneringen ook
dat Socrates eveneens openlijk over
zijn filosofie sprak!]!

Kortom:
verschillende mensen
van andere tijden en plaatsen hebben het ook in hun
eigen talen & symbolen gehad over de betekenis van leven & dood,
groeien, bloeien & vergaan: zo zijn we allemaal getuigen, medewerkers,
obstakels & verwerkers als planten, dieren, mensen & bij wijze van
spreken en schrijven 'goden'
& 'godinnen'?

Zonder fantasie
& verwoording geen menselijk leven!
Elk ogenblik, ieder moment, alle mensen,
dieren & planten zijn 'de moeite [van
't "beleven"] waard': als ik al m'n
dagen en nachten optel samen
met die talloze verschillende
slaapplaatsen, maaltijden,
'verliefdheden' &
wederwaardigheden
dan maken ook boeken en tijdschriften
daar deel van uit samen met alle 'werkelijke' gebeurtenissen,
school- & studiedagen, werkzaamheden, moerassen,
woestijnen, bergen, rivieren & bronnen
van geluk & ellende!

Geen wonder
dat we kunnen kiezen
uit zoveel richtingen, gevoelens,
gedachten, daden & 'nadere bekeringen'
tot in de kleinste details
van ons bestaan?

"HET"
gebeurt &
wij maken er ook
deel van uit.

Met
alle gevolgen
vandien. Onder uiterste
oplettendheid
EN
totaal 'loslaten':
daartussen zijn we
ons al of niet 'samen
aan 't bewegen' voor
'n bepaalde
tijd.

Volgen
al of niet in
die andere sporen &
laten eigen sporen
na 'van
onszelf'
...