Vier maanden verder

Het is alweer een aantal maanden terug dat ik hier geschreven heb. Ik wilde er ergens wat uit gooien over mijn toen geconstateerde burn-out, maar merkte eigenlijk pas tijdens het schrijven van dat stuk hoe erg ik er doorheen zat. Daarnet heb ik teruggekeken naar wat ik toen geschreven heb, maar ik kan mij er eigenlijk maar weinig van herinneren. Het valt me nog mee dat ik dat toen voor elkaar gekregen heb. Ik weet nog dat ik mij tijdens het schrijven steeds vervelender ging voelen. Alsof de grond onder mijn voeten verdween bij elke zin die ik typte. Ik kan verder niet goed beschrijven hoe ik mij op dat moment voelde, maar laat ik het houden op een grote mix van uiterste en negatieve emoties.

Inmiddels zijn we alweer vier maanden verder. Een tijd waarin ik een heel diep dal heb gekend en heb doorlopen. Een tijd waarin heel veel gedachten en emoties door mij heen zijn gegaan. Veel emoties er ook uit zijn gegooid. Een korte periode waarin mijn leven eigenlijk volledig op zijn kop is gezet. En daarin zelf ook een groot aandeel had. Eigenlijk is zo goed als niks meer hetzelfde bedenk ik mij net. Automatismen waren overal ingeslopen en ik bleef maar hooi op m'n vork nemen. Sinds twee maanden ben ik weer gelukkig aan het werk, nadat ik vier maanden terug op non-actief werd gezet. Alles is nu anders en ik heb het idee dat ik echt een nieuwe weg ingeslagen ben. Een goede weg. Een weg die goed voor mij is.