Veroveraar van hart en geest: ooit beest?

1. VEROVERAAR
In
Y{eh}osjoea
doet de Heer
tegen de Kana'anieten
niet meer
dan wat hij al beloofde
in Exodus 23:27,

"IK
zal de schrik
voor u uitzenden,
en ik zal in paniek brengen
alle volkeren waarmee u in aanraking komt,
en ik zal al uw vijanden voor u op de vlucht jagen!"
Wanneer iemand een belofte doet,
is zijn karakter in zijn eigen ogen al in overeenstemming
met die gedane belofte.
Als G*D een verovering belooft,
begrijpt hij dat hij karakterologisch gezien
al een veroveraar is.
In die zin toont het boek Yoshua
niet meer dan
een groeiende karakter-ontwikkeling.
De Heer ziet duidelijker,
door zijn eigen woorden in daden om te zetten,
wat het gevolg was van zijn oorspronkelijke,
veel minder zelfbewuste belofte
aan Avraham.

Toen G*D
bovenmenselijke vruchtbaarheid beloofde
aan Avram,
scheen hij niet te voozien dat die belofte
hem ertoe noodzaakte
een oorlogsgod te worden
om zo Avrams nageslacht uit Egypte
te bevrijden.
Maar toen hij eenmaal de vuurdoop had ondergaan
in die eerste oorlog,
besefte hij schijnbaar meteen dat een tweede oorlog nodig zou zijn.
De Israelieten hoeven niet vanuit de woestijn
tegen hem te jammeren om een vaderland:
hij voorziet hun noden;
hij beseft dat hij om zijn eerdere belofte van land
gestand te doen,
een veroveraar moet worden
en het beloofde land af moet pakken
van zijn inwoners.
Als element van zijn identiteit is het aspect van veroveraar
dus nauw verwant met dat van bevrijder,
maar er is een verschil.

De vernedering van Farao,
die de Israelieten onderdrukte,
wordt voorgesteld als iets wat hij min of meer verdiende.
Bovendien doet de Heer zijn uiterste best
om Farao duidelijk te maken
door wie hij verslagen is.
Van de Kana'anieten daarentegen wordt niet gezegd
dat zij schuldig zijn aan enig actief misdrijf
tegen Israel.
Hun misdrijf is passief en onbedoeld:
zij vormen een verleiding voor Israel, meent de Heer,
gewoon omdat zij hun niet-Israelitische godsdiensten belijden.
En als zij verjaagd of uitgeroeid zijn,
vindt hij het niet belangrijk dat zij,
zoals Farao,
beseffen dat hun lot voortvloeit
uit zijn wil.
G*D en Israel zijn dus als bondgenoten bij de verovering van Kana'an
trouw aan elkaar, maar verder bruut!
De sfeer van bruutheid wordt geleidelijk sterker
en tegen het einde van Richteren {SJoFTieM} beinvloedt deze zelfs
de betrekkingen tussen
de stammen van
Israel!

Er is dus
in de loop der jaren
{eeuwen, tijdperken, eonen}
een tamelijk 'duidelijke'
onwikkeling
{achteraf gezien!}
van de Schepper van Hemel & Aarde,
in mensenogen, -oren en
andere
zintuigen ...
De Schepper was
tegelijkertijd Vernietiger!
De Vernietiger van het Kwade
werd daardoor een Bevrijder
uit
Slavernij ...
De Bevrijder
van Mensen
werd een Vriend van de
Rechtvaardigheid ...
En de Vriend van Rechtvaardigheid werd
'zo doende' een Ontwikkelaar van
Wetten .............

Want wat gebeurt er
als je rondzwerft op zoek naar een eigen bestaan?
Je laat het oude verleden achter je
om jezelf al doende
beter te leren kennen!
En ontwikkelt nieuwe aanpassingen
aan je veranderende omgeving?
Ongeveer dezelfde fasen
die elk mensenkind
doorloopt
{letterlijk en figuurlijk}
ondergaan
groepen van mensen ...
Dwars door die verandere omstandigheden en
innerlijke ontwikkelingen heen
hanteren we woorden die
benoemen wat we
ervaren ...
En door die woorden
kunnen we het niet nalaten om
allerlei hypothesen,
veronderstellingen om te zetten in Verhalen?
De menselijke fantasie
past beelden aan omstandigheden aan:
en omstandigheden weer aan
diverse beelden ...
De beelden die we hebben van
onze 'werkelijkheid'
gaan een eigen leven leiden en
we zien telkens weer
trapsgewijze 'stroomversnellingen' optreden:
de oermens speelt met stok en steen,
vel over been,
dwars door alles heen en
geeft uiting aan wat hij
ervaart .......

Mythen, scheppingsverhalen,
verlossing uit barre omstandigheden,
bevrijding van slavernij,
ontwikkeling van vriendschapsbanden en
oordelen over keuzemogelijkheden ...
Zowel in de heilige schriften
van diverse culturen,
als in ons eigen 'myDi-leven'
met de Bijbel en het "Geweten" dat licht geeft
op ons Pad wordt zo het "Licht van de Wereld"
geboren ...
Het "Zout in de Pap" van ons Bestaan ...
Een leidraad door middel van verhalen die samen
EEN Verhaal vormen:
DIT zijn WIJ ook
{Tat Tvam Asi}
'medescheppers',
'medevernietigers',
'medeveroveraars',
'medelijden' met soortgenoten
en 'ontwikkelaars van vriendschapsbanden' ...
Scheidsrechters en koorddansers tussen 'smal pad' en de 'brede weg'
die niet kunnen nalaten om onze sporen na te laten en te verdienen
als dagboekaniers op de oceaan des levens ...
Zoetwaterpiraten met alle aapmensachtige eigenschappen
die er maar zijn ...
Zeeschuimers,
vruchtenzoekers en vruchtbaarheidsfanaten ...
Notenkrakers, bedgenoten, spelende kinderen die al spelende
onszelf en de hele wijde wereld 'veranderen', 'omvormen' in
een leefbaarder omgeving ondanks alle miskleunen en
waanzinspraktijden die altijd klaarliggen onder het
oppervlak van 'gezelligheid', 'normaliteit' en
ogenschijnlijke 'gehoorzaamheid' ...
Anarchistische "Archisten" die
spelerderwijs meewerken,
bewust en/of onbewust,
aan het 'rijk gods'
dat in principe
al in ons
Aanwezig is
en wacht op het
'openbaar worden van gods kinderen' ...
In alle toonaarden en kleurschakeringen!
Niemand kan daarbij gemist worden: ieder heeft eigen taken en
verantwoordelijkheden om te ontdekken en
uit te proberen ...
elke dag weer ...
elke nacht weer opnieuw dromend van
wat we ontdekken en met elkaar
willen delen .......
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeenverliefdliefdesverdrietverliefdgemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
ch@i is getting sleepy & ready to go to bed to meet his maker(s) ...
See you Tomorrow {or Later?}!
15 apr 2004 - bewerkt op 06 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende