van 't ene komt 't andere: 't leven vliegt voorbij



Wat
is er
mooier in 'n
mydimensenleven
dan steeds dieper
op reis te gaan in
onze tijdruimtes
...

Als
een vlot
in de eeuwige
levensoceanen zijn we ooit gelanceerd
zonder te weten waar we vandaan kwamen en heen op weg waren.

Toch komen we onderweg onszelf en elkaar telkens weer opnieuw tegen als schepen
die elkaar passeren & al of niet groeten in het voorbijgaan. Ons lichaam & onze geest
verzamelen allerlei kennis die we opdoen vaak tegen wil en dank. De evolutie
van de natuur heeft ons voorgebracht: ook wij laten op onze beurt
allerlei sporen na op weg naar het einde. We weten niets,
maar gissen alleen naar 'n betekenis van wat we
tegenkomen binnen & buiten onszelf. 't Is
haast net zoiets als bijvoorbeeld mydi-
dolldujoursushi & -vigilante,
cerridwen/wobbel & talloze
andere geliefden &
gescheidenen met
hun diverse
tijdelijke nick-
namen, inter-
nationale achtergronden,
uiteenlopende bezigheden &
allerlei studiepassies?!

'n Cyberspeciaal
virtueel mydispel vol met je botten, spieren, zenuwen,
gelaatstrekken &
hersenspinsels!

We
gaan allemaal
op eigen wijze
verder met onszelf en elkaar:
ieder apart & toch best wel
mededeelzaam
zo nu &
dan?!

Voor
& door
wie zijn alle 'euangelies',
blije & minder blije grote & kleine boodschappen
in de 'levenssuper'?

Alle rassen,
volken, leeftijden, geslachten, afmetingen, innerlijke/uiterlijke kenmerken
komen ter sprake.

Zo'n mydionderwerp
kan van groot belang zijn want dit alles is & blijft verbonden met de cultuuromslagen:
net als in al die heilige schriften, boeken, vertelsels & mentale ervaringen:
mydidagboekaniers onderweg!

Mijn leven zal dus ook wel
voor 'n groot deel bepaald zijn door 'de bijbel' [e.d.], net als alles wat ik daar-
na nog tegenkwam & absorbeerde of naliet. Openheid scheppen [& scheiden] voor pluraliteit in interpreta-ties impliceert immers - zoals elke vorm van pluralisme - dat we onze [mede-]verantwoordelijkheid opne-men om zelf betekenis te zoeken en dat we trachten respect op te brengen
voor de opinies van anderen.

't Wordt er voor de mydilezertjes
& -lezeresjes ook niet echt eenvoudiger op maar 't lucht wel op: iedereen
kan zijn/haar zaad & ei kwijt als bok & geit. Wie ervan uitgaat dat slechts
EEN
interpretatie mogelijk is, die
hoeft zelf verder niet na te denken.
Kunnen we in onze lezergerichte interpretaties
dan alle kanten uit en mogen we om 't even wat doen met de tekst{en} [van anderen]?
Is elke interpretatie go{e}d? Neen, dat
is 't andere extreme uiterste. 'n
"Ethiek v/h lezen"
is nodig! Er zijn nu eenmaal
grenzen aan onze woorden en betekenissen,
begrippen & zinnebeelden, vergelijkingen & drogbeelden
net als met ons doen
& laten?!

We'll see?

Or we won't!

engel
23 jan 2010 - bewerkt op 23 jan 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende