van mybuitenaf of van mybinnenuit: gelijkwaardig!!


NET
een fantastisch stukje gelezen.
Men wil een openluchttheatervoorstelling maken van Krishnamurti, Kamp Erika e.d. in Ommen.
Het is een voorbereiding maar ik weet niet hoever ze zijn.
Dit lijkt wel iets op een kruising tussen Jesus Christ Superstar, The Last Temptation en New Age?
Een anthroposofische 'wereldleraar', 'concentratiestrafkamp' en 'nieuwe tijden/oude tijden'!
1920/'42-'44 & "NU" ...
En er zijn associaties bij de vleet:
Jim Jones in de VS & Guyana, David Koresh, Big Brothers & their Little Sisters, de Messias, de Mahdi & de Maitreya, concentratiekampen toen, nu en straks, Pim Fortuin en Volkert van der Graaf, Theo van Gogh &
Muhammad Boeh, '9/11' en wat al niet?
Hoe breng je die uitersten van veelbelovende menselijke goedheid, krankzinnige wreedheid en 'onze situatie' samen in EEN 'theaterkader'!
Ik zie er als het ware ook mijn eigen leven in terug bij wijze van spreken/vertellen, schrijven/herschrijven,
doen/laten & militarisme/pacifisme en wat mensen verwachten, verwerpen en vervullen.
Aan de ene kant heb je religieuze en politieke praktijken/mogelijkheden om te verwoorden,
en aan de andere kant menselijke ellende, afschuwelijke moordpartijen
en eindeloze materialistische
saaiheid ...

De wereld in zingen:
'Wie in zulk een hoop mag leven,
reinigt zich van elke smet.
't Vlekloos voorbeeld na te streven
is zijn lust en hoogste wet.
't Is zijn strijd~ en zegelied:
"Die in Hem blijft, zondigt niet"?'

Ik heb mij
gereinigd, zo sterk, zo rein,
zo heilig is "Mijn Vader", dat dit mogelijk was.
Hij deed 'het': daarom zing ik zo blij, omdat ik het zing als een hulpeloos kind,
dat alleen maar op zijn Vader [en/of Moeder] zijn/haar vertrouwen zette,
die zei:

"Was je, reinig je,
doe jouw boze daden uit mijn ogen weg,
stop met kwaad te doen!
KOM, laten we een overeenkomst maken:
al zijn jouw zonden als scharlaken,
zij zullen worden wit als versgevallen sneeuw;
al zijn ze rood als karmozijn,
ze zullen worden als gewassen
wol ..."!

Je kunt
het ook vergelijken
met Space Odyssey 2001 of ruimtevaart in het algemeen.
Alle verlossers, bevrijders, messiassen, christussen, mahdi's en maitreya's en dergelijke figuren.
EN al die dictators, koningen, keizers, admiraals en generaals, fuehrers, bevelhebbers, roergangers enzo.
Of een willekeurige tijdsreis in het [on]bekende van alle reizigers, zigeuners, gypsies, joden, migranten.
De wereld hangt aan elkaar van los zand, rotsblokken, stranden, rivieren, bronnen en oceanen ...
HOE kun je in 's hemelsnaam of in 'g dsnaam' jouw richting bepalen temidden van alle
onweer, donder en bliksem, duisternis en 'empty space', natuurrampen, zondvloeden en tsunami's?
WELK kompas heeft de minste afwijkingen en hoe kun je
zonder een haarbreed af te wijken
komen waar je zou
willen zijn?

ZO
zouden ook mensen
die willen geloven [in 'iets' of 'niets'],
zoals sommigen als 'wij in mydi' op een kompas [of iets dergelijks]
moeten kunnen leven en steeds toch weer precies op hun [voorlopig] doel [of g d]
kunnen afsturen, bijstellen, invullen, ontdekken, beschrijven,
aanvullen & vervullen!

En ik dacht:
ja, konden we dat maar?
Ik kan soms uit het kompas of de kaart geen wijs worden:
dat ligt niet zozeer aan mijn kompas of een kaart, maar aan mij, aan mijn ogen,
en aan 'alles' ...

Ik weet
op een ogenblik
geen [uit]weg meer: de richting ben ik kwijt?
Als het op mij, op mijn waakzaamheid, op mijn richtingsgevoel en lezen van het kompas of de kaarten aankomt om g d of 'het goede' te bereiken, ja, dan ben ik er behoorlijk ellendig aan toe,
dan wanhoop ik maar
al te vaak!

Maar ik durf
de vlucht door het leven aan,
omdat ik mij heel dikwijls weet als een arm verdwaald kind,
dat in zijn angst geen weg meer kan vinden.
En ik klaag dat ik het niet meer zie zitten [of liever dood zou zijn ofsow]:
'Ik ben verdwaald als een verloren schaap', en dan smeek ik in grote angst:
'"G D", Vader/Moeder help mij, zoek mij op, want jouw geboden en genade vergeet ik niet.'
En dan reken ik op de grond van mijn bestaan, op de goede mogelijkheden die ik ook heb ervaren
en waarvan ik weet dat het bestaat om lief te hebben, te vergeven en opnieuw te beginnen.
Dan weet ik uit ervaring dat mijn Redder in Nood mij Altijd nabij is diep vanbinnen;
DAN merk ik Naderhand dat Alles wat dit arme verdwaalde verdoolde verloren schaap zoekt,
binnenin mij ook altijd aanwezig is en dat 'het' nog grondiger op zoek is naar mij dan ik naar Hem of Haar en ik merk dat HIJ/ZIJ die hand op mijn schouder legt [zelfs ondanks mijzelf].
DAT innerlijke kompas, dit geweten zal altijd Het Doel kunnen bereiken, omdat
dat de kern van 'de zaak' is en BLIJFT
die wij mens noemen.

Dat
doel ben ik ook:
tat tvam
asi!

Ik ga
op weg naar Huis
en weet de richting niet te houden ondanks alle beschikbare middelen,
en TOCH kom ik
terecht.

Mijn
oren en ogen
zijn geopend naar binnen [en naar buiten] ~
ik loop onbezorgd de wereld in en juich: ik heb mijn doel bereikt en ik ben thuis gekomen ...
En als een klein kind jubel ik het uit: mijn innerlijke Herder wil mij leiden
op het rechte spoor naar grazige groene weiden, omdat dit het ware kenmerk is
van zijn 'naam' [niet de Grote Naam van een willekeurige Afgod!] ~
ik WEET dat het voor een groot deel als het ware
'een woordenspel in van verbeelding',
maar het werkt
WEL.
engel
30 aug 2006 - bewerkt op 07 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende