Als je alles
oneindig relativeert
dan blijft er niks meer over
dan een groot niets
zonder enige
betekenis.
Blijkbaar
breken veel mensen zich wel 't hoofd
over de vraag of god nu wel of niet
'bestaat' of
'gebeurt'?
Wat 'belijden'
al die kerken,
religies, 'godsdiensten', sekten en gektes
nu eigenlijk met al
dat gelawaai?
Overschrijden
die atheistische priesters & dominees grenzen
die orthodoxe fundamentalisten
'behoeden'?
Welke standpunten
worden door welke mensen bij- en/of afgevallen
in de vage veelheid
van 'meningen'?
Als alles okay is
& 'even waar', waar blijf je dan nog?
Hoe kun je nog onderscheiden
tussen al dat gedoe?
Geen wonder
dat steeds meer mensen 'het opgeven
er nog iets van te snappen' of
zich 'vastklampen'!
De meesten
zullen dus wel ergens 'daartussenin' zitten
met 'lamaarwaaien' & 'klampjevast'
aan waarheid.
Bestaat
HET
heidendom, hindoeisme, boeddhisme, jodendom, christendom,
DE
islam, liberaal, progressief
& conservatief?
DE
Nederlander, man, vrouw, mens, waarheid:
waar hebben we het dan eigenlijk over? En
wat moet
HET
kind ermee dat van jongsaf werd gedoopt in
EEN
'waarheid' of juist in
'helemaal niks'?
Als de mensenrechten trachten
een eenheid te omschrijven van onze rechten en plichten
hoe breng je dat dan wel of niet in de praktijk van ons dagelijks leven?
Wat moet je met die uiteenknallende verwarrende woordenlawines
van uitersten & middelmatigen, standpunten, visies,
relativeringen & fanatieke
extremen?
Die diversiteit
doet mensen door al die bomen, struiken & planten
't bos niet meer zien
waarin we leven!
Toch kunnen we niet nalaten
om te proberen 'de werkelijkheid' te zien,
te horen, te ervaren &
te beleven.
Is het juist
niet typisch menselijk
om te zoeken naar de 'kern' van de zaak:
't 'wezen' van ons korte
[of langere]
bestaan?
Wat is nu
eigenlijk nog 't verschil
tussen orthodox, rooms, protestants & sektarisch?
Doet 't er iets toe?
Er zijn zoveel vormen,
verschijningsvormen, gedaanteverwisselingen
& nieuwe ontwikkelingen dat alles lijkt neer te komen
op een grote warboel van mogelijke variaties,
standpunten, fundamenten
& vergroeiingen.
Binnen een religie
[met of zonder god & fundament]
bestaan enorme verschillen naar tijden en plaatsen:
ideologische posities lopen mijlenver uiteen & steeds meer mensen
raken verward in die
malle kluwens?!
Moet je die
verschillen uitvergroten
of juist verdoezelen? Wat is er nog 'waar'
of 'onwaar' aan?
Vooroordelen koesteren,
etiketten plakken, monomaan doordrammen
of alle geruchten geloven brengt alleen maar nog meer verwarring naar boven
via zwartwit opinies & 't blijven gooien
met modder
& shit.
Anyway,
identiteiten zijn meer dan ooit tevoren
veel vloeiender & veranderlijker geworden:
essenties van ooit hebben plaatsgemaakt voor 'n meer dynamische,
procesmatige kijk op de werkelijkheid, en zo is 't ook duidelijk dat al die 'heilige teksten' of 'belijdenisgeschriften' van ooit 'n veelheid van interpretaties
toelaten & dat geen enkele [verouderde] interpretatie nu nog
als de enig zaligmakende
kan blijven gelden.
En toch
moeten we
'verder'
...
Vannacht gedroomd
dat we konden vliegen:
ik weet niet meer precies hoe of wat, maar 't leek
allemaal heel overtuigend, echt,
levend, onbetwijfelbaar &
vreselijk realistisch
...
