valeouwe zandhaasdriftkikker onderwegoppadvinderij


~*~

Vele
eeuwen later
is er een andere joodse schrijver,
Elie Wiesel, in

Messengers of Gd
uitvoerig ingegaan
op de betekenis
van Mosjeh:

Mosjeh was
'de eenzaamste & krachtigste'
held in de Bijbel.
De zwaarte van zijn taak
en zijn grote ervaring dwingen
onze bewondering
af!

Mosjeh heeft
door zijn optreden in zijn eentje
de loop van de geschiedenis veranderd.
NA
die beslissende wending was niets meer zoals het
was geweest
...

Het
is niet
verwonderlijk
dat hij een speciale plaats
in de joodse traditie inneemt?
ZIJN
hartstocht voor sociale gerechtigheid,
zijn strijd voor bevrijding van zijn volk,
zijn triomfen en teleurstellingen,
zijn dichterlijke inspiratie,
zijn bekwaamheden als strateeg en zijn organisatorisch genie,
zijn complexe relatie met
"G D"
en het
'volk van g d',
zijn eisen en beloften,
zijn oordelen en zijn zegen,
zijn uitbarstingen van woede,
zijn momenten van stilte,
zijn pogingen wetshandhaving en medelijden met elkaar in overeenstemming te brengen,
zijn autoriteit gapaard aan integriteit -
nergens heeft enig ander individu ooit zoveel voor zoveel mensen
tot stand gebracht op zoveel verschillende levensterreinen.
ZIJN INVLOED
is grenzeloos en gaat de tijd te boven.
De
THORA
draagt zijn naam,
de Talmoed is niet meer dan commentaar op de Thora
en Kabbala brengt ons in contact met
de stilte in de
thora
...

NA
MOSJEH
was niets meer
zoals het was geweest.
Met recht kan worden gezegd
dat hij zijn volk representeerde?
Geadopteerd door een prinses,
gestraft voor zijn onbezonnenheid,
veroordeeld tot een verbanning
van veertig jaar in de woestijn,
weer in genade aangenomen,
geselecteerd voor een onmogelijke taak
ten tijde van de ontploffing
van Thera/Sarotini
[vuur bij nacht & de wolk bij dag],
altijd verkerend in de tegenwoordigheid
van de "Almachtige" -
was Mosjeh's persoonlijke geschiedenis als het ware
bij wijze van spreken en schrijven
de geschiedenis van zijn volk
in het klein!

"Moderne
mydilezers",
geboeid als sommigen zijn door
de sensatie van de Exodus,
schenken weinig aandacht aan
de vierhonderd jaren van ellende
die daaraan voorafgingen,
of aan de grandioze misstappen in de Sinai en, later,
in 'het beloofde
land'.

Vooral
DAAROM
staat
DEUT
in de Bijbel,
en daarom zouden optimistische 'wereldburgers'
er
MEER
aandacht
aan moeten
besteden?

OOK
ANDEREN
hebben gedeelten van de boodschap van Mosjeh gebruikt,
maar geen van allen had het helemaal
bij het rechte eind!

Vrijheidsbewegingen
van allerlei signatuur,
van marxisten en Noord-Amerikaanse zwarte slaven
tot basisgemeenschappen in Latijns Amerika,
hebben zich de taal van Exodus toegeeigend,
maar missen toch allen
Mosjeh's realiteitszin?

Zij verliezen zich
in talloze utopische beloften van een beloofd land,
dat er aan deze zijde van de eeuwigheid nooit is geweest
en ook nooit
zal komen?

O Canaan,
sweet Canaan,
I am bound for the land of Canaan.
Gonna lay down my sword & shield,
Down by the riverside,
I ain't gonna study war
no more!

O mijn
lieflijk Kana'an,
Ik ben op weg naar Kana'an.
Ginds aan de oever der rivier
ontdoe ik mij van schild & zwaard
en laat de oorlog
achter mij?

By
the rivers of Babylon,
where we sat
down
...

Blijft
die geschiedenis
zich eindeloos weer over en over
herhalen?

Neergang,
opgang en ondergang
in schijnbaar oneindige cirkels
en 'ovalen':
machochimphomobonoboisme?

Uiteindelijk
creeeren deze utopisten
vaak een politiek systeem
dat nog onderdrukkender is
dan het systeem waarvan ze zich
wilden ontdoen
...

De
Amerikaanse Vrijheidsstrijd/revolutie/burgeroorlog
en de irritante
hoogmoedwaanzin van domme
Bushjesmannen
...

Kolonien
in Afrika verdrijven de imperialisten
en zien zich dan alras geconfronteerd met
oplaaiende stammenoorlogen en
afscheidingsbewegingen
...

Kleine landen
ontworstelen zich aan het juk van de Sowjetunie [USSR]
om daarna uiteen te vallen door burgeroorlogen
en 'neokolonialisme'?

In het
z.g. Oude Testament
zou ook een waarschuwing moeten staan [of een kritische gebruiksaanwijzing?]:
lees Exodus
NIET
zonder
OOK DEUT
te lezen!

DAT zou
vele politici & 'predikers'
veel teleurstelling kunnen
besparen?

OOK
pietistische christenen
hebben leentjebuur gespeeld
bij de woorden van Mosjeh
om een triomferend 'christelijk leven'
aan de overzijde van de rivier de Yardeen
te beschrijven:

On
Jordan's stormy banks I stand,
And cast a wishful eye
To Canaan's fair & happy land,
Where my possessions
lie.

Ik sta
aan de oever van de ontstuimige Jordaan
en kijk met verlangen
naar het mooie, gelukkige land
waar mijn bezittingen
liggen.

No
chilling winds, nor pois'nous breath
Can reach that healthful shore;
Sickness & sorrow, pain & death,
Are felt & feared
no more.

Kille
wind noch giftige adem
kunnen die heilzame kust bereiken;
ziekte & verdriet, pijn & dood
worden niet meer ervaren
noch
gevreesd?

In
ZO'N visie
wordt Egypte afgeschilderd
als een verdorven land met verleidelijke 'vleespotten',
[asshole~ & motherfuckers, death~ & shiteaters, cocksuckers & slijmballen, gleufjesdieren, minkukels & hiphoppers],
en de wildernis als een soort van vuurproef die je moet ondergaan,
voordat je eindelijk het zonovergoten beloofde land
kunt binnengaan.

George
Walker Bushbush
and his advisors producing terrorists to be able to fight them and
'conquer the world' by 'democracy &
napalm', chewing gum &
Wall Streetwhores?

De LAATSTE
zeven hoofdstukken
helpen je voorgoed uit die droom:
leven met "G D" is nooit ZO GEMAKKELIJK, ZO RIMPELLOOS,
noch voor de Hebreeers TOEN, noch voor ons NU ~
"PELGRIMS" moeten altijd voortgaan, bergopwaarts,
waarbij na iedere bocht nieuwe vijanden
op de loer liggen,
al of niet van eigen maaksel
& 'evil alien empires'?

MOSJEH
had een zeer realistische kijk
op 'het leven met g d':
als eerste profeet in de geschiedenis gaf hij
'g ds boodschap'
door aan 'het volk',
zonder die boodschap AF te zwakken
of OM te buigen.

Als
eerste priester vertegenwoordigde
hij 'het volk' bij "G D",
met hartstocht, overtuiging
& liefde
...

Hij
beloofde
geen 'happy endings' -
DIE
kwamen in zijn eigen leven
OOK NIET
voor -
en
TOCH
verlangde hij nooit terug naar
het verleden!

De weelde
van Egypte en het eenzame,
'ongecompliceerde' leven van een nomade
hadden
BEIDE
hun aantrekkingskracht
verloren?

HIJ
hoorde bij 'zijn volk',
hoe ongedisciplineerd en twistziek het ook was.
Hij hoorde bij 'zijn g d', die hij als een vriend ['als Avraham']
had leren kennen, 'van aangezicht
tot aangezicht'.

"Rachmanoerachiem";
"Barmhartig en genadig is de HEER,
jouw g d
['GEEST'],
HOOR
naar de
ENIGE,
lankmoedig en rijk aan goedertierenheid",
schreef een psalmdichter later.
DIE
dichter citeerde de heilige
SJEMA
,
die Mosjeh aan het volk en daardoor
aan
ALLE
volken,
had gegeven.

De
sjema
wordt
NOG STEEDS
iedere morgen en iedere avond gebeden
door joden over de
HELE
wereld.

In
DAT
'gebed'
{deze
'rivierbedding'}
wordt beleden dat g d zijn liefde
heeft
'vastgelegd'
in een 'verbond'
[DNA/RNA],
zodat de liefde uiteindelijk zal overwinnen,
hoe hoog de emoties ook zo nu en dan
en telkens weer her en der mogen
'oplopen & oplaaien'.

ELK
MEDIUM
staat er vol van:
elk mens heeft ermee te maken ~
iedere 'mydi'er' praat en schrijft 'erover'
'op eigen wijze' maar
WEL
'herkenbaar'.

I hope
...

engel
03 jan 2006 - bewerkt op 23 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende