uitgelachen vastgelegd opgeborgenweggezetingeblikt


HOE
je het
ook wilt bekijken:
het blijft een boeiende
zaak ~ verwekt door een vader
en dan zo'n negen maanden lang gedragen worden
door de moeder?
Een wereld vol wisselvalligheden
tussen verschijnen en weer verdwijnen:
alleen wat vage sporen
blijven achter!
Je neemt van alles en nog wat in je op,
verwerkt het min of meer en zet het om in
iets anders ...
Typisch zo'n aards levend wezen
dat in de loop van de tijd ontstaat, een weg aflegt en meedoet in het tijdelijk geheel
van 'turning on, tuning in
and [alweer?]
dropping
out'!
ZO
kent ook
onze lach vele gedaanten,
maar welbeschouwd zien al
die verschijningen er behoorlijk spastisch uit: en zo voelt lachen eigenlijk ook?
Zelfs een glimlach uit sympathie ontsnapt deels aan onze fysieke en psychische controle ~
wie er een moment bij stilstaat voelt ook dan
een controleerbaar
spasme
...
We
schieten in
de lach, de
lach barst los en overmeestert ons.
Maar anders dan bij het verlies van onze controle
baart deze machteloosheid ons geen zorgen.
Sommigen onder ons hebben ook zo'n soort reactie op psychedelicatessen:
'inhibition of conditioned reflex' veroorzaakt dan een onbedaarlijk lachen met tranen in de ogen!
Net zoiets als je realiseren: 'I thought that I was flying, but was standing on my knees',
of het tegenovergestelde: denken dat je op je knieen ligt maar in werkelijkheid vliegen door time & space
waar we leren zien dat al die uitersten zich in ons lichaam en ons brein gedurig afwisselen en werkzaam zijn als eb en vloed of de opeenvolging van seizoenen
en eeuwenlange ontwikkelingen
binnenin en rondom
ons
...
WAT
maakt voor
ons die eerste
lach zo kolossaal bijzonder?
Het contact?
En wat is dat dan voor een contact?
Waarom hechten we eraan om
een onderscheid te maken tussen bewust en onbewust lachen?
Waarom werkt het zien en horen van die rare zenuwkramp zo vreselijk aanstekelijk?
Zelfs zo aanstekelijk dat de lachband van een sitcom soms al genoeg aanleiding kan zijn!
Waarom betalen we ervoor om een avond aan het lachen te worden gebracht?
En wat is de lach eigenlijk: een emotie?
Of is de lach een rationeel oordeel ~ zoals het geval is lijkt als we worden uitgelachen?
En is lachen dan een handeling, of een reflex?
Nog afgezien van of we 'ergens' om lachen is het duidelijk dat we lachen in zeer duidelijk uiteenlopende situaties: in genante, angstaanjagende, blije of volstrekt onbegrijpelijke en onbenullige situaties ...
Hoelang strekt zich onze concentratie uit naar buiten toe en hoe vluchtig is de aandacht voor onszelf?
Je kunt er werkelijk alle kanten mee uit die je maar wilt [of niet]:
deze geest in dit lichaam hier en nu aanwezig op deze plaats in tijd en ruimte ~
gescheiden van 'alle anderen', uniek wonder en tegelijkertijd deel van leven op aarde in planten, dieren en menselijke wezens ontstaan in oertijden en zich al voortplantende,
alsmaar weer [alweer] opnemende en uitscheidende
bevinden tussen stardust
& stardust
...
@
12 mrt 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende