Nog maar 'n paar krantenkopjes gesneld in de gauwigheid: je moet toch op de hoogte blijven van
wat er in de wereld omgaat aan plusjes & minnetjes? Aangifte doen na misdrijf kan voortaan ook anoniem!
Slachtoffers & getuigen van onder meer geweldsmisdrijven kunnen voortaan anoniem aangifte doen. Door-dat hun identiteit wordt afgeschermd, hoeven ze dan ook minder bang te zijn voor wraakacties van de ver-dachte{n}?! Dit moet slachtoffers stimuleren om vaker aangifte te doen van agressie en/of geweld. Dat is
gister door demissionair minister Ernst Hirsch Ballin van justitie bekend gemaakt. Het afschermen van de identiteit van 't slachtoffer kan alleen als er 'gegronde redenen zijn om te vrezen voor represailles'! Of dat
ook echt zo is, zal worden getoetst door 'n rechter-commissaris. Slachtofferhulp NL heeft tevreden gerea-geerd o/d maatregel: 'WE MOETEN VOORKOMEN DAT SLACHTOFFERS NOG 'N KEER SLACHTOFFER WORDEN: DIT IS 'N GOEDE MAATREGEL OM ERVOOR TE ZORGEN DAT ER ECHT AANGIFTE WORDT GEDAAN'
De mens gunt z'n armere medemens meer dan iedereen altijd dacht. Brein streeft naar gelijk
delen: onze aversie tegen ongelijkheid zit diep. 't Brein juicht als 'n arme sloeber 'n meevaller heeft, nog
meer zelfs dan bij eigen gewin. Rijken hebben nooit genoeg, die spekken liever hun eigen beurs dan die van 'n armoedzaaier: of gunnen we bij geldelijke verzadiging de ietwat minder bedeeld juist wel wat meer?
Sociobiologen dachten aanvankelijk 't eerste, maar hersenscans wijzen op 'n meer sociale inborst: 'n bo-nus voor de sloeber krijgt duidelijk onze cerebrale instemming. De afkeer van ongelijkheid lijkt er duidelijk
dus van boven ingekerfd te zitten. Neurologen laten dat zien in Nature, aan de reactie van proefper-sonen op variabele verdelingen van de geldelijke taart: deelnemers kregen, voordat ze in de scanner gin-gen, na loting 'n leuke geldsom of helemaal niks. Die scheve tractatie zorgde voor wisselende reacties van
hun hersenen bij 't beoordelen van nieuwe transacties. Sommige hersengebieden vuren steevast bij 't bin-nenhalen van geld of voedsel, 't genoeten van mooie muziek of fraaie kunst [e.d.]! Die 'beloningsgebie-den' juichten ook nu bij winst, maar bij de onfortuinlijke deelnemers alleen als ze zelf wat konden incasse-ren. De hersenen van de mazzelaars toonden meer genoegen te beleven aan 'n bonus voor de aanvanke-lijke verliezers dan voor zichzelf! Hier bewijst 't brein z'n voorkeur voor gelijke verdeling. Op zich knikken we daarbij: ongelijkheid vinden we heel erg als wij voor dezelfde baan minder betaald krijgen. Delen heb-ben we geleerd en accepteren we, tot en met hoge belasting voor de grote beurs. Maar zulk gedrag kan louter voorgeschreven zijn, terwijl we inwendig soms [over~]koken om 't onnodige verlies? Nu blijkt onze aversie tegen ongelijkheid cerebraal te zijn gegrondvest: HARD WIRED, constateren de
neurologen. Toch zeiden de eerder bevoordeelde proefpersonen 'n nieuwe meevaller voor zichzelf graag aan te nemen. Er zat enige discrepantie tussen hun keuze & 't verhaal dat de hersenfoto vertelde. Die zei
dat de beloningsgebieden echt meer tevreden zijn als iedereen gelijkelijk meedeelt! Misschien heerst er altijd onenigheid 'daarboven', opperen de neurologen, & denkt 'n ander hersengebied vooral juist aan het
eigen gewin? Maar de beloningsgebieden kiezen overduidelijk voor 'n rechtvaardig scenario. Ook al speelt
er wellicht enig schuldgevoel in mee: scheve verdelingen staan ons brein echt niet aan. Dat is nu dan ook
precies waar al die zogenaamde heilige schriften o.a. vol mee staan: ze zijn 'n neerslag van breinacties in
ons verleden & beschrijven in allerhande verhalen wat ons [be-]roert, aanspreekt, plezier bezorgt & doet
gruwen van ellende, narigheid, onrecht, geweld, wreedheid & wat al niet? Voor 't gemak haalde men daar
dan ook nog eens allerlei goden en godinnen bij, net zoals men tegenwoordig die rollen laat spelen door
de meest uiteenlopende pop- & mode~idolen, bekende Nederlanders of 'grote mannen', 'mooie vrouwen',
'slimme kinderen', 'leuke dieren', fokstieren, geleidehonden, grappige poesjes, lieve papegaaien e.d. ...
En zo zie je maar weer eens waar koppensnellen & kannibalisme allemaal toe kan leiden onder mensen?!
Mensen zijn zo dierlijk [& plantaardig] als wat: daarom zijn planten & dieren ook zo 'menselijk' in 't imi-teren van hersenconnecties tussen diverse geactiveerde gebieden als verzorging, seks, voedsel, uitgaan &
thuiskomst, creativiteit, nieuwsgierigheid, ontdekkingsdrang, depressie~ & geluksgevoelens, delen & be-oordelen. 't Koppensnellen zit ons in 't bloed a.h.w. via miljoenen jaren precieze impressies & expressies.


