TOONDEN,
EN PAS LATER DIE DAG,
TOEN DE DUITSCHERS VAN HUN VERBIJSTERING WAREN BEKOMEN,
WEL MÓESTEN INGRIJPEN. DESONDANKS GING OOK DÀT NOG MET ZACHTE HAND:
"WE GAAN NIET SCHIETEN OP ONZE EIGEN MENSCHEN!"
Pas later toen de stakingen zich de volgende dag buiten de stad uitbreidden,
naar de Zaanstreek, het Gooi, Haarlem & Utrecht, deed de Duitsche Politie dat wèl!
Óók de Waffen~SS werd daarbij ingezet: nederlanders dus die op Nederlanders schoten, waarbij doden en zwaargewonden vielen.
het maakte geen einde aan de staking, dat deden de stakers zèlf volgens afspraak na twee dagen.
Het had ook nauwelijks iets opgeleverd voor hun Joodse landgenoten, dat wisten ze zelf ook, integendeel, maar het betekende wèl
dat zó nú íedereen kon weten WÀT de werkelijke bedoeling van de nazi's met hen was? KÒN weten!
De Duitschers hadden de zaak alweer schnell onder hun contrôle, maar het effect op veel mensen die 'goed noch fout' waren was groot,
en daarmee op het verzet! Dat was zeker ook het geval toen enkele weken later, op 13 maart, 15 leden van die eerste groep Geuzen,
onder wie ook de oprichter Bernardus IJzerdraat, & 3 communistische Februaristakers
op de Waalsdorpervlakte werden gefusilleerd,
wat een schok veroorzaakte.
En de aanleiding was
voor dat gedicht van Jan Campert,
'De achttien dooden'.