tijd voor een update

Ik heb echt heel lang niet meer geschreven, maar het gaat goed met mij.
Ik zit nu al meer dan een maand bij een psycholoog. Samen met mijn psycholoog ben ik aan het werken aan mijn post-traumatische stressstoornis ,depressie, en aan het krijgen van meer zelfvertrouwen.

De tweede afspraak bij de psycholoog had ik huiswerk moeten maken. En dit is wat ik toen heb ingeleverd.

Psycholoog Huiswerk voor: 14-2-2014

Schrijf een pagina over wat de traumatische gebeurtenissen voor jou heeft betekend.

Na een jaar mentaal en fysiek te zijn mishandeld heeft deze traumatische gebeurtenis een grote impact op mijn leven gehad.

Mijn ex begon na 3 maanden zich anders gedragen en dreigde zelfmoord te plegen als ik bij hem weg zou gaan. Daarna begon hij zijn agressie op mij te uiten. De eerste paar keer dat hij dat deed voelde ik me alsof ik de macht over mezelf kwijt raakte. Hoe kon ik mezelf zo makkelijk kwijtraken?
Elke keer dat we ruzie hadden om iets en hij mij sloeg raakte ik in paniek. Ik wist niet wat er mis was met mij. Waarom gebeurd dit? Waarom met mij? Verdien ik dit? Is het mijn eigen schuld? Ik begon steeds meer te twijfelen aan mezelf. Ik ben altijd al onzeker geweest, en ik ben nooit echt tevreden geweest over mezelf. Vanaf de basisschool tot de derde op de middelbare school ben ik gepest. En op mijn 14de zijn mijn ouders gescheiden, waar ik me alleen nog onzekerder door voel.
Mijn ex zei vaak dingen tegen mij zoals: ‘jij bent niks waard, niemand houdt van jou, en ik ben de enige die van je houdt. Als ik dat hoorde brak er steeds een stukje in me, alsof ik steeds minder hoop had. Ik voelde mijn eigenwaarde steeds meer zakken. Hij begon slecht over mijn vrienden te praten tegen mij en dat zij een slechte invloed op me hadden. Ik begon me steeds meer af te zonderen van de buiten wereld en zat gevangen in zijn ‘kooi’. Ik voelde me steeds meer eenzamer worden en hij begon steeds meer macht over mij te krijgen. Ik veranderde steeds meer in een soort robot, als hij mij een klap gaf voelde ik het op een gegeven moment niet meer. Ik voelde me schuldig tegenover mezelf en dom dat ik nog steeds bij hem bleef terwijl hij mij dat aandeed.

Nu ben ik al 7 maanden bij hem weg, maar heb nog steeds last van hem. Niet dat hij mij lastig valt, maar het is meer in mijn hoofd. Als ik over de gebeurtenis vertel, of schrijf/typ zoals nu, stort ik in. Ik voel me dan zo dom en een mislukkeling, omdat ik mezelf dit heb aan gedaan. Omdat ik vind dat ik het waarschijnlijk wel allemaal verdient heb. Zodra ik ook op plekken kom die mij aan hem doen denken stort ik in, ik krijg flashbacks, ik ga huilen, trillen en ik wil zo snel mogelijk weg van die plek. Ik probeer ook zoveel mogelijk plekken te vermijden die me aan hem of de gebeurtenissen doen denken. Ik probeer zoveel mogelijk alles weg te stoppen zodat ik er niet aan hoef te denken. Ik kan soms dagen in bed blijven liggen en met niemand willen praten. Ik durf de deur niet meer open te maken wanneer de bel gaat. Dan ben ik bang dat hij opeens voor mijn deur staat om mij iets aan te doen. Vooral in de avond ben ik heel erg bang, ik durf niet alleen te lopen over straat. En als ik alleen loop heb ik altijd iets in mijn hand zodat ik mezelf kan verdedigen. Ik voel me ook niet meer veilig, zelfs niet in mijn eigen huis. Mijn slaapritme is heel erg onregelmatig, want ik slaap heel licht en bij het kleinste geluid word ik al wakker. Soms moet ik opstaan en uit het raam kijken of er niemand is, voordat ik weer in slaap kan komen. Ook heb ik vaak last van nachtmerries, die nachtmerries lijken meer op flashbacks, en laten stukken zien van gebeurtenissen die ik heel graag zou willen vergeten. Ik vind het heel moeilijk om te praten over mijn trauma en om te verwoorden wat ik precies voel.

ik ben nu al bijna klaar met mijn sessies en het gaat eigenlijk best goed met mij. Ik heb nog wel eens momenten waarop het niet meer gaat, en ik flashbacks krijg. Maar gelukkig heb ik nu een vriend die altijd achter me zal staan. En iemand waarbij ik me veilig voel. Hij is degene die mij eraan herinnerd om verder te gaan met mijn leven en dat er meer in het leven zit dan alleen negativiteit.

“You Can’t Start The Next Chapter Of Your Life If You Keep Re-Reading The Last One.
Move on, and create happiness in your future and not just in your past."

01 apr 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van staytrue
staytrue, vrouw, 32 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende