Waarom?

..

Ik heb geen idee waarom ik dit typ. Maar er is gewoon niemand die mij begrijpt. Niemand die snapt hoe ik denk over de wereld en over dingen die gebeuren. Waarom ik? Waarom kan er nooit iets gaan zoals ik het wil, zoals ik het gepland heb?

De tijd gaat zo snel, het lijkt alsof het gister was toen ik aan de middelbare school begon. Nu ben ik al afgestudeerd en heb ik mijn HAVO diploma, zit ik op het HBO en heb ik al 7 jongens gehad. Niet dat het zo erg is. Maar het feit dat alles zo snel gaat. Het lijkt alsof alles en iedereen om mij heen verder gaat met zijn/haar leven. En ik op dezelfde plek stil blijf staan en toekijk. Ik zie mezelf naar school gaan, mezelf dates hebben met jongens die mij niet goed doen. Ik waarschuw mezelf, maar luister niet naar mijn intuïtie. Één bepaalde jongen heeft mij zo erg veranderd, waardoor ik niet eens meer weet wie ik ben, wat ik wil, wie ik wil zijn, en wat ik eigenlijk nog op deze wereld doe.
Wat doe ik hier eigenlijk? Waarom leef ik nog?

Als ik dan terug kijk naar de foto’s van vroeger, naar mijn lach. Mijn echte lach, ik mis mijn echte lach. Ik weet niet eens meer wanneer mijn laatste keer was dat ik echt oprecht hard heb gelachen. Ik ben veranderd in een persoon die ik nooit wilde worden. Een bitter en onzeker meisje. Iemand die niet weet wat liefde is. Wat verliefd zijn is. Ik ben gewoon fucking ongelukkig en ik weet niet wat mij weer gelukkig kan maken. Ik weet niet hoe ik mezelf weer terug krijg. Is dit het allemaal wel waard? Al die littekens en onzekerheden. Ik wil niet meer.

Ik wil dit niet meer, zo ongelukkig zijn. En niemand die mij kan helpen…
Elke dag wordt ik geconfronteerd met die ene litteken. De litteken die mij bewijst dat ik niet goed genoeg ben, voor niemand niet. En dat ik gewoon geen geluk verdien.

Fuck it.