't gaat je niet i/d kouwe kleren zitten & verwaait

Men voelt, denkt, babbelt, kletst, doet, laat & leeft heel wat af. Tussen begin en einde zijn we druk bezig met iets te zijn, te worden of zoiets ...

Ik pik alleen maar zo nu en dat iets op van wat ik tegenkom onderweg: wat eten en drinken, een bloem of een boek, 'n krant of wat oud papier.

Soms vraag ik me af waar het vandaan komt: meer dan een halve eeuw rondkijken, luisteren, lezen, tekenen, schrijven & ontdekken is niet niks?!

Uiteindelijk zijn we ergens allemaal ooit zo begonnen in voorouderlijke oertijden met vruchtbomen en andere lekkere hapjes, sprookjes & mimiek, gebarentaal & fantastisch creatieve verwoordingen rondom het kampvuur of de huiselijke haard, gedeelde smart is halve smart & meer vreugde ...

Profeten, goeroes & zakenlieden zijn er ook altijd al geweest om te goochelen met stok & steen/been tot & met de handen & voeten in beweging.

De kracht van het nu, parasol & paraplu, nieuwe hemels & een aarde barstensvol met belevingswerelden in schijnbaar eindeloze 'verruimingen' ...

Dolle preekfestijnen, spreekbeurten, happenings & hiphoppende activiteiten tegen de klippen op in volkomen totale stilte of oorverdovend lawaai!!

'n Onverwacht zich herhalend schouwspel barstensvol zuigreflexen, handtastelijkheden, opgravingen, begrafenissen, opstandingen & hemelvaarten.

Kort samengevat komt dat er blijkbaar volgens sommigen ook op neer dat we onszelf liever niet langer meer moeten vereenzelvigen met al onze gedachten. Denken, zeggen zij, heeft meestal zo'n verslavende werking op ons dag 't ganse bewustzijn erdoor werd beabsorbeerd. Dat werkt als 'n parasiet die al onze aandacht & bewustzijn opeeet: de ene gedachte leidt altijd tot de andere, en voordat je het weet zijn begin & eind zoek?

Denken is handig voor je werk & nog zo wat praktische zaken als boodschappen doen, schoonmaken & grondig wassen, planten & oogsten, maar 't allergrootste deel va. Onze gedachte is volgens die profeten niet alleen maar extreem repetitief, maar eigenlijk ook volkomen zinloos, disfuncti-oneel & nogal eens hoogst ondermijnend, doodsaai of uiterst explosief! Liefde, vreugde, schoonheid & geluk komen niet voort uit denken. Kritisch zijn, steen & been klagen, jezelf bangmaken met spookbeelden & monsterachtige hallucinaties, veroordelen & minachten - dat kan geest wel goed.

Je zou dat disfunctioneel denken kunnen noemen: niet alleen zinloos, maar ook nog eens schadelijk voor je lichamelijke, geestelijke & sociale ge-zondheid, naar hun stellige overtuiging.

Gedachten houden zich meestal nog het liefst op in het verleden - welke ervaringen heb ik & wie ben ik dan wel 'daardoor'? - & i/d toekomst:ik ben niet echt gelukkig, maar met - vul maar in: 'n betere baan,'n mooier huis, 'n liefhebbende of ideale echtgenoot e.d. - zou ik dat allemaal wel zijn geworden. Slechts heel zelden vertoeven we werkelijk in het moment, in het nu en hier "volvrij", waar 't
ECHTE LEVEN
zich alleen maar kan voltrekken in 'n oogverblindende zonsop- & ondergang, adembenemende muziek,
'n goed gesprek
...