Summer Vibes '16

Na weken getourlejourd te hebben op alle kermissen in de regio was het voor mij eigenlijk wel eventjes genoeg geweest. Echter was één telefoontje alweer genoeg om me over te halen naar een gebeuren in een dorp in de buurt waarbij lokale dj's hun eigen platen ten gehoren brengen. We hadden afgesproken met vieren te gaan. L, R, W en ik. R en ik gingen samen met mijn auto op de heenweg, de terugweg bobben kon ik niet garanderen want ik had wel zin in een drankje. W kwam met de fiets en L woonde vlakbij. Ik had een nieuw rokje besteld bij mijn lievelings webshop en voelde me net een suikerspin. De rok was van dikke lichtroze stof die net bij mijn heupen begon te poffen. Daarop had ik een korte wit met zwart gestreepte top aangetrokken met mijn Adidas superstars (custom made). Ik had enorm goed mijn best gedaan op mezelf. Even dacht ik aan Rick die er misschien wel eens zou zijn met zijn vriendenclub en vriendin. R. bij hen uit de vriendengroep kon er dan ook wel eens zijn. Raar dat ik vaak voor zulke dingen aan hem juist moet denken, dat was met een rockfestival in februari ook al.. Die gedachte uit mijn hoofd wissend reden we richting de plaats van bestemming. W en L stonden al op ons te wachten en we liepen door de security het terrein op. Het zag er al gezellig uit en we sloten aan bij een groepje bekenden. Natuurlijk moesten we vol gas aan de drank en even laten zien dat we er waren. Na afloop gingen we nog even bij een vriend op de worstenbroodjes. Mijn vriendin Ros vond het nog niet genoeg geweest en ze bedacht om bij twee vrienden langs te gaan in hetzelfde dorp. Zij vond een van hen superleuk en wilde hem graag zien. Ik wist dat R, Ron waar ik straks eventjes aan dacht wel eens daar kon zijn omdat die regelmatig daar overnacht. We kwamen aan bij het huis van Wim en alles was donker. Ros trok de stoute schoenen aan en belde gewoon aan. Wim deed open en liet ons erin. De jongens lagen inderdaad al beide te slapen. Ros wilde even alleen zijn met Wim dus ik liep maar de logeerkamer in om te kijken of Ron al sliep. Die werd meteen wakker toen ie mijn stem hoorde en zo hebben we even naast elkaar liggen buurten. Ron begon ineens over vroeger dat ik ooit meegedaan heb met een playbackavond als Shakira. Dat klopt ja!! zei ik , dat was ik al vergeten. Ron begon wat te vleien en vertelde dat ie sinds dat optreden al kei verliefd op me was. Ik lachte, jaja. Wat een charmeur is het ook. Wel apart dat ie nog een optreden in zn hoofd heeft, het nummer heeft onthouden en dat ik de hoofdrol had. Maar goed dat ter zijde. Ron sloeg een arm om me heen en vroeg of ie me mocht zoenen. Ik heb nog even de boot afgehouden maar ik was toch wel altijd al heel erg onder de indruk van deze man dus gaf me (eigenlijk al te snel) over. Wim en Ros bleven maar weg, waardoor Ron en ik naast elkaar in slaap zijn gevallen. De volgende ochtend moest ie voetballen en hij vertrok naar ons eigen dorpje. Toen de deur beneden dicht viel ben ik naar het raam geslopen en heb door een kiertje van het gordijn gekeken toen ie wegreed. Kriebels kreeg ik van em.. Positieve fijne kriebels. Ergens is er ook een klein stukje angst.. Gezien zijn verleden met vrouwen. Ron heeft bindingsangst waardoor hij wel eens moeite heeft gehad met menig monogame relatie. Echter mag ik daar ook niets van denken want waarschijnlijk mankeer ik hetzelfde..
In de kamer naast mij hoorde ik dat Wim en Ros wakker werden. Eindelijk want ik zat al te stuiteren, ik wilde naar huis. Een half uurtje later zaten we alweer op weg in de auto naar huis. Eenmaal thuis zat ik aan Ron te denken en zijn geweldige versiertruc van gisteravond... Ik had mezelf ervan overtuigd niet mee te laten slepen. Mijn moeder herinnerde mij eraan dat ik me nog in moest schrijven bij de voetbalclub. Ik durfde niet zo goed te gaan omdat ik Ron dan wel eens tegen kon komen( ben vrij verlegen). Ik bedacht dat het vijftig procent kans had dat ze een uitwedstrijd moesten spelen dus dat ik hem waarschijnlijk niet eens tegen zou komen. Ik kwam bij de club aan, de kantine was erg verlaten. Maarr buiten op het terras zaten spelers van het derde en ook Ron herkende ik meteen aan zijn kleding. F*ck wat moest ik doen. Ik ging aan de bar zitten en heb net zo lang gewacht tot iemand me kwam helpen met een inschrijfformulier. Tijdens het invullen van het formulier belde Ros me alweer op of ik mee ging naar hetzelfde dorp als gisteravond. Culturele muziekmiddag is dat een keer in het jaar. Ze kwam ook naar de kantine om me op te halen. Ik bestelde een kop koffie bij mijn vader die vandaag achter de bar werkte en ging verder met mijn gegevens op papier te vermelden. Buiten werd er met stoelen geschoven.. Ze kwamen naar binnen,.. ik voelde mijn gezicht in een warme kleur veranderen toen ze binnen kwamen. Natuurlijk ging het maar om één persoon maar wisten zij veel. Ron liep achter me door naar de toiletten. Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest en echt de zenuwen gierde in mijn lijf. Wat maakte mij toch zo onzeker en verlegen. De deur van het mannentoilet viel dicht en in mijn ooghoeken zag ik hem achter me op het kozijn leunen, hij vroeg me of ik nog naar Boekel ging die middag. Ik vertelde dat Ros onderweg was en dat we dan nog eventjes daar naar het terras gingen. Hij twijfelde maar wilde eigenlijk later gaan. Ros was inmiddels binnen en stelde voor dat hij mee kon rijden. Hij dacht er nog over na. Ros en ik verlieten de kantine. Ik moest thuis nog mijn spullen pakken en voor we weg waren was het al een uur later, Ros liet het er niet bij zitten en vond dat Ron mee moest. Ze voerde iets in haar schild.. dat was duidelijk. Ron liet het zich geen derde keer vragen en was binnen no time op de fiets thuis. We reden richting Boekel en ik merkte dat ie contact zocht.
We zette Ron bij vrienden thuis af en Ros en ik gingen naar het plein. Daar belde we Lin nog even op of ze ook nog even kwam terrassen. We stonden met een gezellig groepje bijelkaar. Wat later op de avond besloten we een klein rondje op verkenning te gaan om te checken natuurlijk of Ron en kornuiten ook nog naar het plein gekomen waren.
We stonden aan een tafeltje en een einde verderop daar zat hun vriendengroep aan een tafeltje bij een restaurantje. Door zijn spiegelende zonnebril kan ik het niet met zekerheid zeggen maar ik voelde ogen prikken. Op een gegeven moment kwam hij onze kant op gelopen om met een paar jongens te praten die bij ons aan de statafel stonden. Het was overduidelijk dat ik een glimp van hem op moest vangen. Even later liep hij weer terug naar zijn groep.
Het werd langzaamaan alweer wat later en ineens waren zij op het terras verdwenen. Mijn ogen zochten.. maar ik zag ze niet meer. De groep van Roy die bij ons aan tafel stonden gingen naar huis en Ros en ik besloten ergens anders te gaan staan. We liepen meer richting de kerk en daar zagen we Ron en zijn vriendengroep weer staan. Ze waren helemaal weg van ons gaan staan omdat ik natuurlijk in de weg stond voor Rick en zijn vriendin. Ik liep naar de bar om voor ons wat te drinken te gaan halen. Ik voelde dat er iemand dichterbij kwam gelopen en plots stond Ron langs me met een grijns op zijn gezicht en een muntje in zijn hand. Natuurlijk.. hij wilde ook een drankje. Samen liepen we met een rekje drank voor iedereen terug naar hun groep waar Ros was blijven steken. Hij was niet van mijn zijde weg te slaan en bleef maar staan en pogingen doen om een gesprek staande te houden. Ik merkte dat Rick en zijn vriendin niet op hun gemak waren in mijn aanwezigheid en kort daarop besloten zij om bij iemand thuis de middag/avond voort te zetten. Ron was in twijfel maar besloot uiteindelijk toch mee te gaan. Ros en ik hadden het wel gezien en besloten om naar huis te gaan. We stuurde Ron nog een bericht of hij mee wilde rijden naar huis, maar dat was op dat moment niet nodig zei hij. Kort daarop begon hij via whatsapp contact te zoeken, ik was altijd welkom bij hem en hij had gemerkt dat ik mijn twijfels heb bij hem. Hij stuurde dat hij er alles aan wilde doen om die twijfel bij me weg te nemen... we shall see...