stomme groepen..

ik heb een heel leuk weekend gehad bij me vader. echt gezellig zoals gewoonlijk.
ik had het wel erg moeilijk om dan terug naar de groep gegaan. Maar dat heb ik elk weekend dus zo bijzonder is dat niet meer.
Het ging vrij goed toen ik terug kwam gewoon normaal gegeten en kamertijd gehouden.
Naar kamertijd had ik een gesprek met mijn mentor op de groep. Gewoon een mentor gesprekje DACHT ik.
Maar het was niet zoals ik had gedacht en gehoopt. We kregen het over moeilijke dingen.
Zoals over me moeder waar ik geen contact mee heb. Met de onzekerheden over me soort van 'leven' en over school.. En school is ontzettend moeilijk voor en naar 6 weken vakantie een pittige klus om de drempel te zette ri school. Dat was de druppel.
Alles bij elkaar. Ik ging naar het gesprek even een sigaretje roken in de hoop dat ik ff kon relaxen. Dat hielp ook voor mij idee dus toen ik klaar was ging ik naar boven. Maar daar schoot ik ineens in fase rood ( zoals ze dat hier noemen dat je geen controle over jezelf meer heb) .
Ik begon te huilen en te huilen en pakte mesjes en ging mezelf pijnigen.
Ik had ook nare gedachtes over de dood en was er van overtuigd dat ik gister echt dood ging, van de pijn en narigheid verlost werd.
Ja en toen kwam leiding. die zagen mij zitten en pakte me mesje af . en begon te praten, naar een ong een half uur voor mij gevoel vroege ze wat heb je nodig, Ik zij dat ik een kalmerend pilletje nodig had die ik eerder kreeg op mijn vorige groep. De andere leiding meteen naar de achterwacht gebeld.
Ondertussen ging de leiding die bij mij was allemaal vragen stellen over mijn gedachtes en of ik het veilig kon houden.
Ik zij meteen eerlijk wat ik voelde en wat ik wouw doen. Dat maakte dat ik met de ambulance snachts naar de crisis ben gebracht. Daar moest ik heel mijn verhaal weer doen. Naar dat ik dat heb gedaan werd ik beoordeeld en kreeg ik best zware medicatie. En ik moes op een gesloten kamer liggen. Mog niks eigenlijk bij me hebbe maar gelukkig mocht ik een foto van me pas overleden oud tante naast me hebbe. Toen ben ik vanzelf in slaapgevallen.
Vandaag ben ik weer beoordeeld ik of ik nog op de crisis mog blijven of terug mog naar mijn eigen groep. Ik ben 'positief' beoordeeld en mog terug. Nu ben ik hier terug.
Voel me heel ellendig en machteloos. Maar minder erg dan gisteren. groepsleiding houd me ook erg in de gaten en proberen mij van me gedachtes af te houden of er juist over praten. Dat helpt wel.
en morgen zal ik toch weer naar school moeten want anders wordt de drempel groter en groter.
Dus dat word maar gewoon doen.