Toch
komisch al
die kinderen, pubers
& adolescenten met hun
fixaties op verliefdheid en liefdesverdriet,
dit of dat jongetje of meisje, broertje, zusje, vriendjes & vreindinnetjes
met hun modekleertjes & make-up, schoentjes en bezoek aan kapperszaken,
bioscopen & discotheken, scholen en tijdelijke stagiaire of
medewerkersplekjes.
Opmerkelijk
ook al
die Amerikaanse [e.d.]
songteksten van populaire groepjes,
zangers, zangeressen en de 'verliefdheid'
op topopidolen, filmsterren, allerlei mannetjes & vrouwtjes,
al of niet zwaarbehaard, doorgepierced, getatoueerd en/of
grof- of fijnbesnaard, eet- en zuippartijen, neuken en vrijen,
tekenen en breien,
knutselen &
frutselen
...
Zo
heeft elke
tijd en plaats
natuurlijk zijn/haar variaties op
modeverschijnselen van soortgelijke leeftijdstendenzen,
hormonale standen van zaken, jeukende borsten en ballen,
voortplantingsneigingen en nog veel meer mucho macho bonobogedrag
in de nieuwste neoNederlandse/Beneluxe/Europees/Amerikaanse
uitgaven en opzwellingen van genetische bijzonderheden
en sociale algemeenheden:
koddig & kreupelig?
Maar
goed, de
zaken liggen nu
eenmaal 'zo', en zijn
het gevolg van al die daaraan
voorafgaande stories & glories,
survivals of the fittest, strongest. longest, hungriest,
angriest young men & women producing a new generation time after time:
grootouders, vaders en moeders, met of zonder veel familieleden, vage en knellende banden, emotionele beknellingen, rationele
redenaties, grappige afwijkingen
& dikke
pret!
Als
je erin
gevangen zit dan
denk je misschien dat DIT
de ENIGSTE werkelijkheid is voor jou die echt ook bestaat
en soms vaak volkomen onveranderlijk, onbeinvloedbaar lijkt
en dan weer een zucht van de wind
die waait waarheen hij wil
en alles verandert,
opjaagt,
meesleurt en je
ergens anders doet
belanden
...
Ook
Alexander [de Grote]
legde op jonge leeftijd Syria & Egypte open
via de slag bij Issos in 333 BC, en nadat hij Tyros en Gaza
door middel van een belegering had genomen,
ging de koning naar Egypte en bezocht het orakel van Ammon?
Op weg daarheen, vertelt een joods mydiverhaal, bezocht hij ook de oeroude stad Yeroesjalayiem:
de toenmalige hogepriester, gewaarschuwd door een visioen, hulde zich in de volle dolle pracht
van zijn gewijde klederen en trad dan ook vergezeld van een grote,
in witte gewaden geklede menigte de veroveraar tegemoet,
die geheel alleen nader trad en de Heilige Naam aanbad
die was gegraveerd in de gouden plaat
die de hogepriester
op zijn borst
droeg
...
ZO
gaat het mydiverhaal,
in de geschiedenis is hiervan echter niets bekend,
maar in ieder geval kon men nu ook al spoedig joden in groten getale aantreffen in Alexandria,
de grote door de veroveraar
gestichte nieuwe
wereldstad
...
Voor
de joden
was tijdens de hellenistische periode
het belangrijkste gebeuren niet die overwinning van Alexander,
maar de regering van Antiochus Epifanes tussen 175 & 164 BC.
"Koning Antiochos trachtte het bijgeloof uit te roeien
en de Griekse levensbeschouwing en levenswijze in te voeren,
maar door zijn oorlog met de Parthen was hij niet in de gelegenheid iets te verbeteren
aan dit afschuwelijke ras!" zo schrijft de Romeinse geschiedschrijver.
Deze koning had iets van een genie, maar nog veel meer van een charlatan,
en zijn Griekse onderdanen gaven hem dan ook de bijnaam
Epimanes[epifanes betekent 'schitterend', de bijnaam ~ slechts EEN Griekse letter verschillend ~
betekent 'waanzinnig'!]!
Al reeds dertien jaar had hij in Roma doorgebracht als gijzelaar
en hij mocht de Romeinen best wel graag,
maar omdat hij in zichzelf een opvolger van Alexander de Grote zag,
beschouwde hij het als zijn roeping de Griekse cultuur
te verspreiden.
De joodse priesters
waren niet de vertegenwoordigers van het hoogste geestelijk leven in Israel,
hun ambt was erfelijk;
zij waren de afstammelingen van Tsadok,
de Sadduceeen,
en die naam is dan ook spreekwoordelijk voor niet zeer verheven verhalen,
maar wel erg veel letterknechterij,
machtswellust en
'het goede leven ten koste van anderen'.
ZIJ waren dan ook heel snel 'gehelleniseerd' ~
'verontreinigd' zeiden de goede joden. Want al gaven de priesters eigenlijk weinig om de godsdienst
van hun vaderen, het gewone volk gaf er heel veel om en overal in het land laaide dan ook
de opstandigheid op.
De familie der Makkabeeen
leidde de opstandelingen en ~ of we het nu helemaal toeschrijven aan de oorlog met de Parthen
of voor een klein gedeelte ook aan een verdrag tussen Yehoeda haMaccabi en de Romeinen
[beschreven in 1 MAK 8]
OFWEL
er de 'voorzienigheid' een rol in laten spelen ~
de joodse godsdienst werd gered
en hersteld!
Misschien geeft het boek Prediker
een zuiver beeld van hetgeen een ontwikkelde en ruimdenkende jood,
gematigd zij het dan ook orthodox,
kon zijn?
Hij gelooft in EEN g d,
maar niet in de onsterfelijkheid;
in de glorie van de Wet,
maar ook in deze wereld en het goede van deze aarde
in deze wereld;
hij is ongetwijfeld vroom,
maar wel zeer verstandig en ...
voorzichtig!
Na de nationale crisis
wordt er meer gevraagd van g d ~
een verklaring van de geschiedenis,
van het kwaad dat in de wereld is,
van de bestemming van de mensheid
en van de mens als
individu.
G d moet VEEL verklaren,
maar de schrijvers van de boeken en de psalmen die wij nog bezitten,
geloven dat het allemaal kan worden verklaard en dat het op den duur ook allemaal duidelijk[er]
zal worden: intussen moet de getrouwe jood loyaal zijn ten opzichte van zijn 'ras'
en zijn g d
...
Sommigen van hen
namen zonder meer aan dat de heidenen waren geschapen om te worden vernietigd,
anderen voelden dat dit een te hard oordeel was ~
als de heidenen rechtvaardig handelden en een goed leven leidden,
dan moest g d hun ook het goede leven toestaan
als compensatie voor hun ongelukkige
afstamming?
Weer anderen
achtten het gehele probleem van de heiden
TE gecompliceerd om erover te kunnen beslissen,
zij lieten het maar liever rusten
[tot later]!
Ongetwijfeld hebben de Grieken
een zeer grote invloed gehad op de joden
[net als voorheen ook de bewoners van Chaldea, Haran, Kana'an, Sinai
en Egypte, de Filistijnen en andere stadstaatjes en koninkrijkjes, de wilde woestijnstammen
zoals de Amalekieten & al die andere ...~ieten, Assyriers, Babyloniers, Perzen
en nu dus weer Grieken & Romeinen
die HUN invloed
hardhandig EN verleidelijk lieten voelen
op {BIJNA} alle gebieden
des levens?!
De poging van Epifanes mislukte,
omdat hij zonder tact te werk ging:
de joden die dagelijks Grieken ontmoetten in de steden van Egypte en Asia,
konden echter niet meer ontkomen aan hun vragen,
evenmin als naderhand de christenen dat konden en de Arabieren.
De cultuur van de Grieken had heel veel aantrekkelijks:
literatuur, theater, atletiek, en de griekse filosofie die toch,
ondanks alle mallotige grilligheden, in de grond van de zaak een poging was
om tot de waarheid te geraken.
De jood disputeerde dus met de Griek,
en hij leerde in feite meer van hem dan de Griek van de jood leerde?
Er ontstond dan ook een nieuwe joodse literatuur, geschreven in het Grieks,
zoals bijvoorbeeld de Griekse 'tragedie' over de Exodus. geschreven door een man genaamd Ezechiel [NIET de Yechezkel uit de bijbel]. En wat nog meer betekende:
de jood begon de denkwijze van de Griek over te namen.
Als de schrijver van het Boek der Wijsheid
G d 'de eerste maker van de schoonheid' noemt,
als hij zegt dat 'de kosmos de voorstrijder is van het rechtvaardige',
dan geeft hij uitdrukking aan ideeen die niet geheel nieuw zijn voor de joden,
maar hij zet ze in een nieuw licht,
in een licht dat nu wat meer doet denken aan de Stoicijnen
dan aan Yesjayahoe.
Het zogenaamde oude testament
werd dan ook al snel in het Grieks vertaald,
en ook daar groeiden vele legenden omheen
zoals over de zeventig geleerde ouderlingen die de vertaling ieder voor zich maakten,
die daarom dan ook de Septuagint heet, en de dag waarop die verscheen werd begroet met wonderen
en merkwaardig
gedoe?
Naderhand
veranderde men zelfs de wonderen in verschrikkelijke voortekenen,
toen namelijk de joden hadden besloten om alles wat Grieks was uit te bannen,
hetgeen geschiedde in de tweede eeuw na Christos.
Misschien echter verscheen de vertaling niet op EEN dag;
het schijnt dat, zoals wij ook zouden moeten verwachten,
het vertalen vele jaren kostte en dat het werk
geleidelijk werd
voltooid?!
In dezelfde periode
[die we dan ook zeer ruim nemen]
werden er ook boeken geschreven in het Grieks die pretendeerden
een overzicht te geven van de Egyptische en Babylonische godsdienst,
maar uit hetgeen er van deze boeken aan ons bekend is,
moeten we in het licht van de moderner onderzoekingen concluderen
dat ze wel erg onnauwkeurig en
onjuist waren?
De Septuagint
is een veel interessanter boek dat,
ofschoon de joden het omstreeks 150 AD verwierpen,
WEL de 'christelijke bijbel' is geworden:
deze bijbel las ook Sjaoel/Paulos,
allang voordat hij werd bekeerd op weg van Yeroesjalayiem
naar Damascus?
Naderhand
verwierpen en verbanden de joden de Griekse cultuur,
maar het beste bewijs voor de invloed van die cultuur is
dat men in de Talmoed, de verzamelde geschriften van de joodse rabbi's,
minstens drieduizend woorden kan vinden 'van vreemde oorsprong',
en waarvan de meeste dan ook
Grieks zijn
...
Het
oude mydiverhaal
gaat door: vanaf
de alleroudste oertijden tot
op de mydidag van vandaag ~
ook onze taal bestaat uit al die voorgaande talen en invloeden ~
oudnederlands, latijn, grieks, hebreeuws, frans, duits, engels en zelfs 'amerikaans'.
En niet alleen maar de woorden, maar ook hun diverse vormen van schrijven,
veranderende betekenissen, nieuwe associaties, duidelijker definities en interessanter interpretaties dwars door alle eeuwen en plaatsen heen:
'rak kach' & 'tat tvam asi' ~
ZO werkt het en op die ingeslagen wegen gaan we verder
diep binnen in ons
en ook met alles waarmee we te maken krijgen ~
een gescheiden bestaan,
apartheid, fascisme en discriminatie,
'demigratie', ontkoppeling, afscheiding, segregatie, ontkenning en afzondering
KAN nu niet
meer
...
@
