Soms zo eenzaam..

Soms weet ik niet zo goed wat ik met mezelf aan moet.
Ik ben bijna 27, moeten vechten voor mn leven, ouders waar van mijn moeder m'n hele leven altijd op me leunde.. en een vader waar ik geen contact mee heb omdat hij fouten gemaakt heeft.
Hij heeft mn broertje seksueel aangeraakt, poging gedaan bij mij en nog zo wel wat dingen die een vader nooit hoorde te doen.
Dus ouders die ik zou willen hebben, heb ik niet..
Ik hou van m'n moeder.. en ik accepteer het hoe ze is.. Maar echt een goed gesprek of echt iemand waar ik advies aan kan vragen nee.. en die gedachten maakt me verdrietig.
Mijn familie is er alleen maar geweest op het moment dat het slecht met me ging en vind zichzelf veel te belangrijk. IK pas voor die mensen, ik voelde me nooit prettig en altijd het buiten beentje. Ik was immers de jongste.
Mijn neven en nichten zijn allemaal inmiddels boven de 40.. mijn tante boven de 60.
Als er feestjes zoals kerst en sinterklaas zijn.. sluiten ze mijn moeder, mn broer en mij buiten. Dan vragen ze alleen hun kinderen, liefjes en kinderen daar van... nee ik word verdrietig als ik hier weer aan denk.. Ik ben niet zo.. ik walg er van..

En dan ja.. vrouwen.. Ik ben geen makkelijke.. ik heb geen makkelijke jeugd gehad..
Veel meegemaakt en daar heb ik nu soms zo'n last van...
Ik ben onzeker.. zoek naar bevestigingen terwijl ik weet dat ik echt geen lelijke jongen ben.
Tot ik mezelf op foto s zie die andere maken.. Dikke buik.. onderkin.. ik voel me verschrikkelijk om wie ik ben en hoe ik er uit ziet.. Zo vaak al gekwetst en pijn gedaan.. door mensen in mijn leven...
Is het dan heel raar dat ik bevestigingen nodig heb? Dat ik onzeker ben?

Ik kan het alleen niet laten merken.. vrouwen willen geen onzekere man.. ik moet dat beschermen.. ik moet dat opsluiten.. want ik zal altijd alleen blijven.. Ik kan dat onzekere pas laten zien als ik veilig ben.. en iemand neemt me zoals ik ben..

Ik hunker zo naar P.. ook al is die van vriend voor zien.. omdat ze alles van me weet.. het veilig en fijn voelt.. omdat ik van haar hou.. en me thuis bij haar en me kwetsbaar op kan stellen.. mn gevoellige ik kan zijn...

Ik heb lieve vrienden... een schat van een beste vriendin.. een huis.. een droombaan.. terwijl ik soms zo onwijs verdrietig.. me alleen en eenzaam voel..