Onbereikbare liefde? [1]

Ja waar zal ik dit verhaal eens beginnen.. misschien wel gewoon bij het stukje dat wij al aan het daten waren...

Ik leerde je via iemand kennen.. we spraken af konden een hele hoop dingen samen delen en bespreken. Tot dat we op een dag in Leiden afspraken. Ik zag je.. blond, mooie rondingen, een onwijs lieve lach en mn hoofd straalde op dat moment zoals dat nog nooit deed.

Je liep naar me toe en je stelde je voor en gaf me daarna drie zoenen en een stevige knuffel.
We hebben gezocht naar een parkeerplaats maar er was iets van Leiden ontzet heette het waardoor we nergens onze auto's kwijt konden.
Uit eindelijk stonden we in een rustige woonwijk.. en hebben we daar uren staan praten..
Ik was onzeker.. ook omdat ik qua uiterlijk op dat moment mezelf niet was door waar ik mee liep.. maar goed..
Ik wist eigenlijk al dat ik heel gek op je was.. en dat wist ik toen alleen maar nog meer zeker.
We stapte de auto in.. praatte nog veel meer en eindelijk.. je zoende mij.. Ik had niet het gevoel dat je me leuk vond.. anders had ik die stap wel gezet..

Daarna volgde dates en nog meer dates.. we leerde elkaar kennen maar stoeide soms met de afstand.. Ook vond ik je soms erg terug houdend en daar door wist ik gewoon niet wat ik er mee aan moest.
Ik had veel geduld voor het feit dat jij je niet snel bind dat mannen geduld met je moeten hebben en dat probeerde ik ook..

Tot dat er een moment kwam.. dat je ineens vertelde dat je met een jonge was gaan date.. dat hij allemaal lieve dingen voor je had gedaan.. en je zei heel naïef 'waarom kan een man dat niet zomaar doen.. waarom denken mensen gelijk daar meer van?'"
Ik voelde me verraden.. oneerlijk en verdrietig toen je ook nog eens vertelde dat je met hem en een groep naar Frankrijk ging... En terwijl ik dit nu typ word ik weer verdrietig.. Waarom moest ik maanden lang daten.. en kreeg hij wel alle rechten die ik niet kreeg.

Ik was boos.. ik was woedend ik was verdrietig en voelde me leeg.. dit was het meisje waar ik mezelf gelukkig mee zag worden. Het meisje dat goed om kan gaan met gehandicapten wat voor mij erg belangrijk was.. Dit was het meisje dat dit werk ook deed.. dat mij en mn rugzakje accepteerde zoals het hoorde... Ik voelde me veilig bij je.. en in 1 klap was alles klaar...
08 aug 2014 - bewerkt op 08 aug 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Smart
Smart, man, 39 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende