sluikwoord relimythe narratieve eenheid OT & scene

*~*

gewoon
mydibijbelonderzoek
van narratieve eenheden voor
birelimieten ....



~!@!~



TEKSTONDERZOEK
markeert weer zijn eigen grenzen:
je ziet wat je wilt zien?



Ten eerste
[het is al wel vaker beweerd!]
zijn die E, J, P & D[NA] strengen meer suggesties dan bewijzen,
want je kunt nu eenmaal niet de kenmerken van een mydiverhaalstreng tegelijk als een bewijs voor het bestaan ervan
gaan invoeren?



Verder
ondermijnde het historisch mydibijbelonderzoek
naar de tekstvorming zichzelf door zich te verliezen in een zich alsmaar voortzettende reeks van onder-afdelingen:
de ene onderzoeker voerde naast ELOHIM een E{1} in,
anderen naast DEUT een D{1}, een D{2},
enzovoorts?



Kortom:
door de mydibomen & -teksten het hele bijbelbos niet meer zien, vivisectie op de tekst plegen, om maar met 'alle geweld'
te kunnen achterhalen HOE
zij is opgebouwd:
maar er komt vroeger of later een moment
waarop de onderzoeker zelf inziet,
dat je daarmee niet meer verder komt
[integendeel!?]
en de exercitie zijn nut
verliest.



HET
tekstonderzoek
is onmisbaar gebleken,
blijft even onmisbaar als altijd,
heeft gebracht wat we nu weten,
en zal nog wel meer
brengen.



Maar
de tekst blijft de tekst,
om de eenvoudige reden dat je hem anders
niet kunt
lezen.



Je leest
geen verhaalstrengen,
geen segmenten,
maar een
verhaal!



~!@!~



ZO
wint
de eenheid van het OT
weer terrein.




Daar
zit aversie achter
tegen wat we zo even de vivisectie van de tekst noemden,
maar dat is niet
alles.




De keerzijde,
de idee dat een tekst een tekst is,
en dat dat ook van de tekst van het "Oude Testament" geldt,
speelt een niet minder
grote rol!




Veel
'bijbelgeleerden'
hebben zelfs voorgesteld om
- zij het dan bij wijze van fictie -
die eenheid uit te drukken door van een [fictieve]
auteur te spreken.




Franz
Rosenzweig
heeft daarvoor [twintiger jaren vorige eeuw]
een aanzet gegeven met zijn voorstel om die [fictieve] samensteller,
aan te duiden met de letter "R", R voor Rabbenoe
[Hebreeuws voor 'onze
leermeester'].




Pikant detail:
Gerhard von Rad,
ook een groot voorstander van het lezen van het OT als eenheid,
vond DAT maar niks.




Volgens hem
moest je niet R als auteur lezen,
je kreeg als christen het Oude Testament
eigenlijk niet uit handen van de joden
maar uit die van Yehoshua
haMashiach.




DE
eenheid
van het Oude testament, bedoelde hij,
was er pas als je het boek op z'n,
"christelijks"
las.




~!@!~




In ons land
heeft de zogenaamde Amsterdamse school
zich jarenlang beijverd om het OT te redden uit de handen van
de 'versnipperaars'?





Terecht!




Geen
speld tussen te krijgen:
de tekst is een
tekst,
je moet het oude testament lezen
als een eenheid.





Maar de
Amsterdamse school is ingehaald
door wat dan de narratieve benadering
van de bijbel
heet.




HOE
komt dat,
en wat is het
verschil?

~verliefdliefdesverdrietverliefd~
engel
14 sep 2005 - bewerkt op 25 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende