Hier zit ik dan op me bed te wat ik zal schrijven.
Maar er komt niks in me op.
Vroeger schreef ik heel veel ik hield van schrijven, teksten muziek alles wat met schrijven te maken had.
Tot aan 4 jaar geleden vanaf dat punt is mijn inspiratie weg.
Ik kwam uit een moeilijke situatie in een nog moeilijkere situatie terecht namelijk drugs.
Ik raakte in aanraking met cocaïne.
En wat vond ik het fijn ik vergat al me problemen, pijne en verdriet, een grote ilussie achteraf ofcourse!
Des te meer en vaker in het deed des meer ik mezelf kwijt raakte.
Het enige waar je voor leeft dan is drugs.
Iedereen om mij heen zag het behalve ik.
Alles ging toch goed "tja zolang ik me drugs maar had"
Toen ik uit eindelijk besefde van dat het goed fout was ben naar de kliniek gegaan voor 3 & 1/2 maand.
Hier kreeg ik me rust weer maar de inspiratie voor schrijven is tot aan nu nog steeds weg gebleven.
En daar baal ik van.
Ik hou nog steeds van schrijven etc.
En ik ben nog steeds elke dag met lyrics, staten etc etc.
Dat is en zal altijd een deel blijven van wie ik ben als persoon.
En ik blijf hopen dat er een dag gaat aankomen dat mijn inspiratie weer terug komt.
Voor iedereen fijn weekend
